Mó tte I f -, -n заал. моль
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
прае́ сці сов. , в разн. знач. прое́ сть;
моль прае́ ла сукно́ — моль прое́ ла сукно́ ;
п. гро́ шы — прое́ сть де́ ньги;
іржа́ прае́ ла вядро́ — ржа́ вчина прое́ ла ведро́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пабі́ ць , -б’ю́ , -б’е́ ш, -б’е́ ; -б’ём, -б’яце́ , -б’ю́ ць; -бі́ ; -бі́ ты; зак.
1. гл. біць.
2. каго (што ). Забіць у якой-н. колькасці, перабіць.
Ён сотні ворагаў пабіў.
3. каго (што ). Перамагчы ў спаборніцтве, гульні, спрэчцы.
У штурханні ядра ён пабіў усіх.
4. што . Пашкодзіць (пасевы і інш. ).
Град пабіў жыта.
5. што . Разбіўшы, знішчыць, паламаць што-н. адно або ўсё, многае.
П. талерку.
П. пасуду.
6. што . Сапсаваць, пашкодзіць (пра воспу, моль і пад. ).
Моль пабіла паліто.
Воспа пабіла твар.
7. што . Узнікнуць; усыпаць або пакрыцца чым-н.
Бровы пабіла сівізна.
8. што . У картачнай гульні: пакрыць карту партнёра старшай картай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дур
(лац. durus = цвёрды)
тое, што і мажор 1 (проціл. моль ).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Муль ’дробязь’ (стол. , Сл. Брэс. ). Да моль 2 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
датачы́ ць 1 , ‑тачу, ‑точыш, ‑точыць; зак. , што .
Скончыць тачэнне, выточванне чаго‑н. Датачыць дэталь.
датачы́ ць 2 , ‑точыць; зак. , што .
Канчаткова стачыць што‑н. (пра насякомых, грызуноў і пад.). Моль датачыла сукно.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АВАГА́ ДРА ПАСТАЯ́ ННАЯ ,
адна з асноўных фіз. пастаянных; колькасць часціц (атамаў, малекул і інш. ) у адзінцы колькасці рэчыва. Пазначаецца Na . Назва ў гонар А.Авагадра . Авагадра пастаянная істотная для вызначэння інш. фіз. пастаянных. Na = 6,022169(40)∙1023 моль −1 .
т. 1, с. 57
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
папраяда́ ць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак. , што .
1. Праесці што‑н. у многіх месцах, праесці ўсё, многае. Папраядала ржа жалезны дах. Папраядала моль сукно.
2. Разм. Патраціць, расходаваць на ежу многа чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
* Малю́ га , молю́ га ’маляўка, дробная рыбка’ (Крыв. , стол. , Нар. лекс. ). Да моль 3 і мальга́ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мальга́ ’дробная рыбка’ (брасл. , бярэз. , докш. , Сл. ПЗБ ), мальгва́ , мыльгва́ , мальгве́ ча ’рыбныя маляўкі’, ’маладняк увогуле’, ’дробная неўрадлівая бульба, плады, ягады’, ’малеча, дзеці’ (Нас. , Бяльк. ; Яшк. , З жыцця ; слаўг. , Яшк. , Мат. Маг. ), мальгоўка ’маляўка’ (Нас. ), мальва́ ’тс’ (Ян. , Растарг. ), ма́ льгва ’дробязь, глупства’ (Бяльк. ). Укр. мільга́ , паўн.- жытомірск. мо̂лʼга́ ’верхаводка, Alburnus alburnus L.’, ’малькі’. Рус. мальва́ , мальга́ ’дробная рыба’, ’дзеці, малеча’, ’малодшы сын’, ’дробныя грошы’, мальга́ вка , мальгва́ ’дробная рыба’. Усходнеславянскі балтызм. Параўн. літ. malė ’дробныя рыбкі’, лат. male ’рыба Blicca argyroleuca’ (Мюленбах-Эндзелін , 2, 557). Утвораны пры дапамозе суфікса ‑ʼга (напр., сіньга́ ’від рыбы’) і суфікса ‑ва (напр., дзятва́ , братва́ ) або ў выніку кантамінацыі лексем мальга́ і мальва́ . Параўн. таксама бел. моль 3 , молька , рус. моль , мольва , мольга́ , молява ’малькі’, ’дробная рыбка’, моль ’моль ’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)