конте́кст кантэ́кст, -ту м.;
вы́рвать из конте́кста вы́рваць з кантэ́ксту;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напало́ць, ‑палю, ‑полеш, ‑поле; зак., чаго.
Полючы, вырваць нейкую колькасць пустазелля, непатрэбных раслін. Напалоць кош пустазелля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вырыва́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вырваць 1.
вырыва́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вырыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сашчыпа́ць, -шчыплю́, -шчы́плеш, -шчы́пле; -шчыпі́; -шчыпа́ны; зак., што.
Шчыпаючы сарваць, вырваць што-н.
С. шчаўе.
С. лусту хлеба.
|| незак. сашчы́пваць, -аю, -аеш, -ае; аднакр. сашчыпну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты.
|| наз. сашчы́пванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трысці́на, ‑ы, ж.
Сцябло трыснягу. Вырваць трысціну. □ [Маці] ішла ўсё той жа размеранай сялянскай хадой, прамая, як трысціна. Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уску́бці, ‑бу, ‑беш, ‑бе; ‑бём, ‑бяце; зак., што і чаго.
Разм. Скубянуўшы, вырваць што‑н., нарваць чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КІРЫ́ЛА КАЖАМЯ́КА, Курыла Кажамяка, Мікіта Кажамяка,
вобраз чарадзейных усх.-слав. казак і паданняў; асілак, пераможца змея. У казках пра К.К. зліліся матывы міжнар. казачнага сюжэта і мясц. падання Кіеўскай Русі, якое сустракаецца ў «Аповесці мінулых гадоў», «Ніканаўскім летапісе» і інш. Паводле гэтага падання, юны Кажамяка, які можа разарваць сырамятную шкуру, вырваць у быка на бягу кавалак шкуры, перамагае волата-печанега і вырашае перамогу на карысць Русі. У заключным эпізодзе некаторых казак пра К.К. асілак запрог змея ў вялікі плуг і ўзараў глыбокую баразну (аж да самага мора). Сюжэт пра К.К. мае шмат агульнага з польск. паданнем пра змеяборца Крака і з сербскай эпічнай песняй пра змеяборца Дойчына.
Л.Р.Бараг.
т. 8, с. 285
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
исто́ргнуть сов., уст.
1. (выбросить) вы́кінуць; (извергнуть — ещё) вы́вергнуць;
2. (вырвать) вы́рваць; (выхватить — ещё) вы́хапіць; (выдернуть) вы́рваць; (освободить — ещё) вы́зваліць;
3. перен. (вызвать, заставить появиться) вы́клікаць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расклінава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.
1. Забіўшы клін, расшчапіць. Расклінаваць калоду.
2. Выцягнуць, вырваць з чаго‑н. забіты клін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нашмо́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.
Шморгаючы, вырваць або нарваць у якой‑н. колькасці. Нашморгаць нітак з тканіны. Нашморгаць кошык ягад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)