involuntary [ɪnˈvɒləntri] adj.

1. вы́мушаны, неахво́тны

2. выпадко́вы

3. ненаўмы́сны

4. міжво́льны; мімаво́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

coincidental

[koʊ,ɪnsəˈdentəl]

adj.

1) выпадко́вы

2) супада́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

accidental

[,æksɪˈdentəl]

adj.

1) выпадко́вы

2) неісто́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hit-and-miss [ˌhɪtənˈmɪs] adj. недакла́дны, які́ не дае́ вы́нікаў, выпадко́вы, зро́блены абы-я́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

казуа́льны

(лац. casualis, ад casus + выпадак)

выпадковы, які не паддаецца абагульненню.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ура́, выкл.

Баявы вокліч войск пры атацы, а таксама вокліч, які выражае захапленне, адабрэнне.

◊

На ўра —

1) рашучай атакай ці ў рашучую атаку з крыкамі «ўра»;

2) з энтузіязмам, горача (разм.).

Прапанова прайшла на ўра;

3) не падрыхтаваўшыся, з надзеяй на выпадковы поспех (разм.).

Дзейнічаць на ўра.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bystander

[ˈbaɪ,stændər]

n.

старо́ньні, выпадко́вы назіра́льнік або́ гляда́ч

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ненаўмы́сны, ‑ая, ‑ае.

Які зроблены або адбываецца без намеру; загадзя не абдуманы; выпадковы. Ненаўмысны ўчынак. □ Ніхто .. [Балеслава] тут больш не бачыў, толькі Зося — раз, у тую ўтрапёную хвіліну свайго ненаўмыснага .. спаткання з ім. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Gelégenheitsarbeiter m -s, - чалаве́к, які́ ма́е выпадко́вы заро́бак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

arbitrary [ˈɑ:bɪtrəri] adj.

1. адво́льны; выпадко́вы

2. самаво́льны; дэспаты́чны

3. умо́ўны;

arbitrary signs/symbols умо́ўныя зна́кі/сі́мвалы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)