выклі́чнікавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выклічніка. Выклічнікавы безасабовы сказ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вынахо́дніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вынаходніка, вынаходніцтва. Вынаходніцкія здольнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выраджэ́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выраджэння, да выраджэнца; дэгенератыўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гагалі́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гогаля (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азербайджа́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Азербайджана, азербайджанцаў. Азербайджанская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́зімутны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да азімута. Азімутны вугал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аксіялагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да аксіялогіі, звязаны з аксіялогіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аксіяматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да аксіёмы. // З уласцівасцямі аксіёмы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алапаты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да алапатыі. Алапатычныя сродкі лячэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алба́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Албаніі, албанцаў. Албанская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)