2.у знач.прыналежн.займ.і́хні (перадназ.), ihr (f ihre, n ihr, pl ihre); (безназ.) der (die, das) ihre, der (die, das) íhrige;
гэ́та іх кні́гі das sind íhre Bücher
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пае́хаць
1. (ехаць) fáhren*vi (s);
яны́ пае́халі дадо́му sie fúhren nach Háuse;
2. (пачацьрухацца) lósfahren*аддз.vi (s), sich in Bewégung sétzen;
едзь! fahr los!;
3.разм. (саслізнуць) ábgleiten*vi (s), ábrutschen vi (s)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
equal3[ˈi:kwəl]v. раўня́ць; раўня́цца;
Supply equals demand. Пастаўкі раўняюцца попыту;
They equalled (the score) in the last minute.Яны зраўняліся (зраўнялі лік) у апошнюю хвіліну.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unlike1[ˌʌnˈlaɪk]adj. непадо́бны, не такі́ як; неадно́лькавы;
as unlike as day and night розныя, як дзень і ноч;
They are so unlike.Яны такія непадобныя.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
афагі́я
(ад а- + -фагія)
адсутнасць харчавання, характэрная для многіх дарослых насякомых (аваднёў, жукоў-дрывасекаў, некаторых матылькоў) у неспрыяльныя сезоны года, калі яны існуюць за кошт назапашаных у лічыначнай фазе энергетычных рэсурсаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
псеўдарэлі́кты
(ад псеўда- + рэлікты)
віды раслін і жывёл, што з’яўляюцца рэліктамі ў адных рэгіёнах, а ў выніку пашырэння іх першапачатковага арэала паўторна засяляюць новыя рэгіёны, у якіх яны з’яўляюцца ўжо псеўдарэліктамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэінтраду́кцыя
(ад рэ- + інтрадукцыя)
1) развядзенне раслін у мясцовасцях, дзе яны раней раслі, але затым зніклі, як правіла, па віне чалавека;
2) другасная або кожная наступная інтрадукцыя раслін, якія раней культываваліся.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
суперпазі́цыя
(ад супер- + пазіцыя)
1) мат. падстаноўка функцый у функцыю або зменных велічынь у функцыю;
2) накладанне дзвюх фізічных велічынь, іх аб’яднанае дзеянне, калі яны ўзаемна не ўплываюць адна на адну.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
жа, (пасля галосных) ж.
1.злуч. супраціўны. Злучае сказы з адносінамі супрацьпастаўлення.
Мне гаворыць адно, сам жа робіць другое.
2.злуч. далучальны. Ужыв. для далучэння сказаў з паведамленнем дадатковага або тлумачальнага зместу.
Вядзі нас, ты ж ведаеш дарогу.
3.часц.узмацн.Ужыв. для ўзмацнення значэння папярэдняга слова або сэнсу таго, што выказваецца.
З кім жа ён застанецца?
4.часц.Ужыв. пасля займеннікаў і прыслоўяў, каб падкрэсліць падабенства, супадзенне, аднолькавасць.
Яны прыйшлі з аднаго і таго ж мястэчка.
Той жа.
Тады ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Да́ча ’даванне’ (Байк. і Некр.), таксама палес. (гл. Клімчук, Лекс. Палесся. М., 1968, 30). Узыходзіць да прасл. праформы *datja (ад *dati̯). Параўн. агляд форм у Трубачова, Эт. сл., 4, 195–196: значэнні лексем, паколькі яны паходзяць з аддзеяслоўнага імені, вельмі шматлікія (ад nomen actionis да назваў канкрэтных прадметаў). Параўн. яшчэ Папоўская–Таборская, Бел.-польск. ізал., 103.