Ту́пкі 1 ‘цвёрды, не вязкі (грунт)’, ‘добра ўбіты, утаптаны’ (ТСБМ; Сцяц.; в.-дзв., Шатал.; гродз., стаўб., карэліц., З нар. сл.; навагр., Нар. словатв.), ‘цвёрды, гладкі’ (Сцяшк. Сл.); ту́пка, ту́пко ‘цвёрда, роўна’ (Сцяшк. Сл.; Сл. ПЗБ), ‘там, дзе можна прайсці без цяжкасці, без рызыкі; утаптана, уходжана’ (слонім., Нар. лекс.), ту́пко ‘мелка, неглыбока (дзе можна прайсці балота)’ (Зайка Кос.; ганц., Ск. нар. мовы). Да ту́пкаць (гл.); верагодна, па фанетычных прычынах (змешванне у з о̂ закрытым) ідэнтыфікуецца з то́пкі ‘цвёрды (аб дне ракі)’ (Некр. і Байк., Янк. 2; уздз., Сл. ПЗБ) насуперак то́пкі ‘гразкі, багністы’ (ТСБМ, Сцяшк., ТС, Бяльк.), што выводзіцца з тапіць 1 (гл.). Аналагічна тупко́е сала ‘тлустае’ (ЛА, 4), параўн. то́пкі ‘які пры смажанні дае шмат тлушчу’, што выводзіцца з тапіць 2 ‘расплаўляць, тапіць’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Малаха́й 1 ’шапка з шырокімі навушнікамі’, ’шырокі кафтан без пояса’ (ТСБМ), малахайка ’зімовая шапка’ (Касп.). Укр. малахай, рус. малаха́й ’шырокае мешкаватае адзенне без пояса’, ’доўгі халат з футра’, ’неакуратна апрануты чалавек’, ’разява, расцяпа’, ст.-рус. малахай ’шапка з футрам’ (XVII ст.). Запазычана ва ўсх.-слав. мовы з тат. malaxai, марыйск. malaxai, якія з калмыц. maχlä, манг. malagai ’шапка’ (Фасмер, Этюды, 127; Яго ж, 2, 562; Аткупшчыкоў, Из истории, 208).

*Малаха́й 2, молоха́й ’хвароба ў авечак’ (мазыр., З нар. сл.). Няясна. Недастатковасць інфармацыі аб сутнасці названай хваробы дае магчымасць зрабіць толькі некаторыя дапушчэнні адносна паходжання лексемы. Можна дапусціць, што яна звязана з навагрэч. μαλακός ’мяккі’, μαλακώνω ’паслабляю, размякчаю, сціхаю’, μαλάκυνσις ’размякчэнне мозга’, якія ўзыходзяць да ст.-грэч. μαλαχία ’слабасць’. Параўн. таксама лац. malacia ’вяласць, бяздзейнасць’, ’адсутнасць апетыту’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абмежава́нне н. Éinschränkung f -, -en, Beschränkung f -, -en, Begrénzung f -, -en;

абмежава́нне ўзбрае́нняў Rüstungsbegrenzung f;

абмежава́нне ху́ткасці Geschwíndigkeitsbeschränkung f;

бюджэ́тнае абмежава́нне Budgeteinschränkung [b´dʒe:-] f;

валю́тнае абмежава́нне Devísenbegrenzung [-v-] f -, -en; fréiwillige Áusfuhrbegrenzung f;

без абмежава́ння únbegrenzt, únumschränkt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адбы́ць

1. (тэрмін і г. д.) ábsitzen* vt, ábbüßen vt;

адбы́ць слу́жбу вайск. разм. séine Díenstzeit ábleisten;

2. (паехаць) ábfahren* vi (s) ábreisen vi (s);

3. (абысціся без чаго-н.) разм. áuskommen können* (ohne A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

катле́та ж. кул. Kotelett [kɔt(ə)´lɛt] n -(e)s, -e i -s (адбіўная з косткай); Schnitzel n -s, - (адбіўная без косткі); Frikadélle f -, -n, Bulétte f -, -n, Hácksteak [-ste:k] n -s, -s (сечаная);

бульбяна́я катле́та Kartóffelpuffer m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

kaduk

м.

1. кадук; чорт;

u ~a! — каб яго кадук (чорт) узяў!;

2. юр. вымарачная спадчына;

prawem ~a — незаконна; без усялякага права

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyjątek, ~ku

wyjąt|ek

м.

1. выключэнне; вынятак;

z ~kiem — за выключэннем;

wszyscy bez ~ku — усе без выключэння;

2. урывак; вытрымка, вынятка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zwłoka

zwłok|a

ж. прамаруджанне; затрымка;

bez ~і — без затрымкі; неадкладна;

nie cierpiący ~i — неадкладны; экстраны;

grać na ~ę спарт. зацягваць час

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pacierz

м. малітва, пацеры;

mówić pacierz — чытаць малітву;

umieć (znać) jak pacierz — ведаць на памяць;

jak amen w ~u — без усялякага сумнення

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

maniera

manier|a

ж.

1. манера, спосаб;

2. манеры;

dobre ~y — добрыя манеры;

człowiek bez maniera — чалавек без манер;

3. пагард. манернасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)