прылада з маятнікам, якая гукавымі сігналамі адзначае кароткія прамежкі часу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бары́ль
(ісп. barril = бочка)
мера ёмістасці вадкасцей у шэрагу краін Лац. Амерыкі, роўная 76 або 96 л.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гу́фа
(ням. Hufe)
1) зямельны надзел селяніна ў сярэдневяковай Германіі;
2) нямецкая зямельная мера, роўная 30 акрам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Gallónef -, -n гало́н (мера аб’ёму вадкіх і сыпучых рэчываў у Англіі і ЗША)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
extent
[ɪkˈstent]
n.
1) праця́гласьць, адле́гласьць f.; прасто́ра f.
2) абша́р; прасто́р -у m.
3) ступе́нь f.; ме́раf.
to a great extent — у зна́чнай ступе́ні
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
precaution
[prɪˈkɔʃən]
n.
асьцяро́га; засьцяро́га f.
а) to take precaution against — прыня́ць за́хады засьцяро́гі супроць чаго́
б) Locking doors is a precaution — Замыка́ньне дзьвярэ́й — ме́ра засьцяро́гі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
вы́сылка, ‑і, ДМ ‑лцы, ж.
1.Дзеяннепаводледзеясл. высылаць — выслаць 1 (у 2 знач.).
2.Мера пакарання. Тры гады назад, адбываючы высылку ў Сімбірскай губерні, ён напісаў баладу пра пакуты маладога вявня...Мехаў.
3.Рмн.‑лак. Разм. Месца ссылкі. [Вера:] — Пасля Лютаўскай рэвалюцыі .. [муж] вярнуўся з высылкі, і яны пачалі жыць зноў разам.Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кватэ́рка1, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Памянш.-ласк.да кватэра; невялікая кватэра.
кватэ́рка2, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Даўнейшая мера вадкіх або сыпкіх рэчываў, роўная чацвёртай частцы кварты (у 1 знач.). [Піліп] пры кожным зручным выпадку зводзіў гутарку на «кватэрку» гарэлкі.Колас.// Бутэлька або кубак гэтага аб’ёму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Літр ’аб’ём і ёмістасць у 1000 см³’ (ТСБМ), літар (Сцяшк.), літра ’тс’ (Янк. 2, Бір., Мат. Гом.; пух.Сл. ПЗБ), ст.-бел.литра ’фунт’ (Зб. Крапіве, 293), ’12 маткоў прадзенага золата, шоўку’, ст.-рус.литра ’тс’. Лексема літр паходзіць з франц.litre ’1 літр’ < litron ’мера аб’ёму’ < с.-лац.litra ’мера вадкасці’ (Слаўскі, 4, 306). Літра ўзыходзіць да ст.-рус.литра, якое са ст.-слав.литра < ст.-грэч.λίτρα < іт.liþra, ідэнтычнае да лац.libra ’вага’, ’фунт’ (Фасмер, 2, 503).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рэ́гула ’правіла’ (Нас.), рэгул ’канец’ (відаць, больш дакладна ’мера’) (Жд. 3). Ст.-бел.рекгула (регула) ’правіла; каталіцкі манастырскі статут’ < ст.-польск.reguła ’тс’ < лац.rēgŭla ’норма, правіла’ (Булыка, Лекс. запазыч., 180).