асоба, якая займаецца разведвальнай дзейнасцю ў інтарэсах пэўнай дзяржавы (гл.Разведвальныя органы). У залежнасці ад формы развед. дзейнасці адрозніваюць: Р. галоснага складу (кадравыя супрацоўнікі разведкі, спец. падрыхтаваныя для аператыўнай работы, якія выкарыстоўваюць афіц. пасады ў развед. органах); Р. негалоснага складу (кадравыя супрацоўнікі разведкі, якія ажыццяўляюць развед. дзейнасць без раскрыцця сваёй прыналежнасці да органаў знешняй разведкі); Р. нелегалаў, у якасці якіх выкарыстоўваюцца спецыяльна падрыхтаваныя і накіраваныя за рубеж з развед. заданнем кадравыя супрацоўнікі разведкі або агенты (з мэтай маскіроўкі яны выдаюць сябе за інш. асоб); нелегаламі наз. таксама агентаў-іншаземцаў (пастаянныя жыхары пэўнай краіны, якія перайшлі на нелегальнае становішча).
я абыду́ся і тым, што ёсць — я обойду́сь и тем, что есть;
усё абышло́ся до́бра — всё сошло́ благополу́чно;
◊ абы́дзецца так — обойдётся; сойдёт;
а. жа́ртамі — отде́латься шу́тками
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нож (род. нажа́) м., в разн. знач. нож;
склада́ны н. — складно́й нож;
н. бульдо́зера — нож бульдо́зера;
◊ быць на нажа́х — быть на ножа́х;
н. у сэ́рца — нож в се́рдце;
з нажо́м да го́рла прыста́ць — с ножо́м к го́рлу приста́ть;
н. у спі́ну — нож в спи́ну;
без нажа́ рэ́заць (зарэ́заць) — без ножа́ ре́зать (заре́зать);
пад н. — под нож (ложи́ться, лечь и т.п.);
як нажо́м адрэ́заць — как ножо́м отре́зать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
kawa
kaw|a
ж. кава;
czarna ~a — чорная кава;
biała ~a — кава з малаком;
gorzka ~a — кава без цукру;
~a prawdziwa — натуральная кава;
parzyć ~ę — варыць каву;
~a po turecku — кава па-турэцку;
wyłożyć ~ę na ławę — выказаць усё проста, без хітрыкаў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Гі́беш, гі́бяш (мн. л. гібяжы́) ’цяглі’, ґібяжы ’загнутыя канцы палазоў у санях’ (Сл. паўн.-зах.). Відавочна, да прасл.*gybežь; параўн. рус.дыял.гибёж ’гнуццё, ’выгнутая частка прадмета’, славен.gibežljȉv ’спрытны, спраўны’. Трубачоў (Эт. сл., 7, 217) выстаўляе прасл.*gybežь, але безбел. матэрыялу.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падра́д1 ’абавязацельства выканаць якую-н. работу за пэўную плату, а таксама работа, якая выконваецца паводле такога абавязацельства’ (ТСБМ). Аддзеяслоўнае ўтварэнне ад падрадзіць < рад (гл.).
Падрад2 ’непасрэдна адзін за другім; без перапынку; запар’. Рус.подряд ’тс’. Ад под і рад (гл.).