зні́зіць, зніжу, знізіш, знізіць; зак., што.

1. Зменшыць вышыню чаго‑н., апусціць уніз, ніжэй. Знізіць самалёт над аэрадромам.

2. Зрабіць ніжэйшым, малым (ступень, велічыню, інтэнсіўнасць чаго‑н.); зменшыць. Знізіць цэны. Знізіць хуткасць. Знізіць патрабаванні. // Зрабіць ніжэйшым (якасць або значнасць, важнасць чаго‑н.). Знізіць літаратурнае майстэрства. // Зрабіць (гук, голас і пад.) ніжэйшым па тону, менш гучным. [Паненка] знізіла голас да шэпту: — Не хадзі, Казюня. Чарнышэвіч.

•••

Знізіць тон — пачаць гаварыць больш спакойна. Апанас знізіў тон і горача зашаптаў нешта Вадалею і Сучку. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пло́скасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць плоскага.

2. Роўная, гладкая паверхня. // У геаметрыі — паверхня, якая мае толькі два вымярэнні і характарызуецца тым, што прамая лінія, праведзеная паміж любымі дзвюма кропкамі яе, поўнасцю сальецца з гэтай паверхняй.

3. перан. Пэўны погляд на рэчы, адносіны; пункт погляду, падыходу. Пытанне, па сутнасці, магло ставіцца ў дзвюх розных плоскасцях: ёсць ці няма наогул пралетарскай літаратуры. Перкін.

4. Спец. Крыло самалёта. [Ярохін] залез пад самалёт і, хаваючыся ад дажджу пад яго плоскасцямі, пачаў капаць нажом зямлю. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dive

[daɪv]

1.

v.i.

1) ныра́ць, дава́ць нырца́

2) пікі́раваць (пра самалёт)

3) заглыбля́цца, паглыбля́цца

2.

v.t.

1) пікі́раваць

2) запуска́ць пад ваду́

3.

n.

1) ныра́ньне n.

2) пікі́раваньне n., пікіро́ўка f

3) Sl. прыто́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áufsteigen* vi (s)

1) падыма́цца, зала́зіць;

ein Gedánke stieg in mir auf у мяне́ зарадзі́лася ду́мка

2) узлята́ць (пра самалёт)

3) атрыма́ць павышэ́нне

4) усхо́дзіць (пра сонца)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

crash

I [kræʃ]

1.

n.

1) трэск -у m.; гру́кат, грук -у m.

2) крах -у m., банкру́цтва n.

3)

а) ава́рыя f.

б) няўда́лая паса́дка самалёта

2.

v.t.

1) уда́рыць або́ разьбі́ць з трэ́скам

2) informal

to crash the party — прыйсьці́ на вечары́ну незапро́шаным

3) разьбі́ць, зьбіць (самалёт)

3.

v.i.

1) пабі́цца

2) трэ́скаць (як пяру́н)

3)

а) разьбі́цца (пра самалёт)

б) сту́кнуцца (пра аўтамабі́лі)

4) пацярпе́ць крах, збанкрутава́ць

•

- crash the gate

II [kræʃ]

n.

сураво́е палатно́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

twin

[twɪn]

1.

n.

1) блізьня́, двайня́ n., pl. блізьня́ты, двайня́ты

2) двайнік -а́ m.

2.

adj.

1) блізьня́чы

2) па́рны, падво́ены, здво́ены

twin beds — па́рныя або́ здво́еныя ло́жкі

a twin-engined airplane — двухмато́рны самалёт

•

- twin sisters

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падбі́ць

1. (прыбіць знізу) (von únten) beschlágen* vt;

2. (падкласці) únterlegen vt; füttern vt (вопратку);

3. разм. (падбухторыць) áufhetzen vt, ánstiften vt, ánreizen vt (на што-н. zu D);

4. (стрэлам) ánschießen* vt (птушку); tréffen* vt (самалёт, танк і пад.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

саніта́рны Hygi¦éne-, Sanitäts-; sanitär;

саніта́рнае абсталява́нне sanitäre Éinrichtungen pl;

саніта́рная машы́на Kránkenwagen m -s, -;

саніта́рны самалёт Sanitätsflugzeug n -s, -e;

саніта́рны ўра́ч Hygi¦éne¦inspektor m -s, -tóren;

саніта́рны нагля́д Hygi¦eneaufsicht f -, Hygi¦éne¦inspektion f -;

саніта́рная су́мка Verbándtasche f -, -n;

саніта́рныя пра́вілы Hygi¦énebestimmungen pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áufsetzen

1. vt

1) наса́джваць; насо́ўваць; надзява́ць (капялюш)

2) ста́віць;

das Éssen ~ ста́віць (на пліту́) стра́ву

3) скла́дваць (пратакол)

4) пасадзі́ць (самалёт)

2. ~, sich садзі́цца, прыпадня́цца [прыўзня́цца] (у пасцелі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кукуру́знік ​1, ‑а, м.

Разм.

1. Поле, засеянае кукурузай. Працаваць у кукурузніку. // Сцёблы кукурузы. З галін расы скаціўся гузік, Гарыць, трымаючы прамень. Настроіў вушы кукурузнік: Мо набліжаецца сухмень? Калачынскі.

2. Чалавек, які займаецца вырошчваннем кукурузы. Ульяна змоўчала і пра нядбайных кукурузнікаў, і пра іншае. Лось.

кукуру́знік ​2, ‑а, м.

Разм. Пра лёгкі вучэбна-трэніровачны самалёт, прыстасаваны для начнога бомбакідання ў час Вялікай Айчыннай вайны. Упершыню за некалькі дзён у небе паказаліся нашы знішчальнікі, «кукурузнік» шугануў нам на галаву лістоўкі з заклікам: «Трымайцеся»! С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)