схадзі́ ць , схаджу́ , схо́ дзіш, схо́ дзіць; зак.
1. Пайсці куды‑н. і, пабыўшы там, вярнуцца назад. У лес .. [дзед Талаш] не пойдзе, вось толькі сходзіць на сяло ды паслухае, што гавораць людзі. Колас . Яня схадзіла ў гастраном, і калі вярнулася, Настачка, прыбраная, стаяла перад люстрам. Ракітны . [Чарнавус Аўдзею:] — Ты вось што, ты мо схадзіў бы ў брыгаду Глінскага ды паглядзеў, як там што, га? Кулакоўскі .
2. Разм. Зрабіць ход (пры гульні ў шахматы, карты і пад.). Схадзіць сланом.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сялі́ ба , ‑ы, ж.
Населены пункт у сельскай мясцовасці (пасёлак, сяло і пад.). О, дзядзька спосабаў меў многа Даняць праціўніка малога! Пайсці ў грыбы ці ў тую ж рыбу, Або паехаць у сялібу Ці ў млын малоць на хлеб збажынку. Колас . Хаты ішлі з сялібы аж да самай невялічкай рэчкі Проні, паабапал якой раскідаліся лазні ды гумнішчы, а далей — нешырокае поле з межамі, узгоркамі, раўчакамі. Каваль . [Кастусь:] — З якое вы, дзядзька, сялібы? Відаць, заблудзіліся вы?.. Калачынскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памагчы , падтрымаць; падмагчы, падсабіць, падсобіць, пасобіць (разм. ) □ падаць руку, падаць руку дапамогі, пайсці насустрач, узяць на буксір
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
making [ˈmeɪkɪŋ] n. ы́ раб, стварэ́ нне; прыгатава́ нне
♦
in the making у ста́ не стварэ́ ння;
His film was 5 years in the making. Яго фільм ствараўся 5 гадоў;
be of one’s own making быць вы́ нікам сваі́ х жа дзе́ янняў, учы́ нкаў (пра цяжкасці або праблемы );
be the making of smb. пайсці́ на кары́ сць каму́ -н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дрэ́ нны schlecht, schlimm;
дрэ́ ннае вымаўле́ нне é ine schlé chte Á ussprache;
з ім жа́ рты дрэ́ нныя í rschen é ssen;
з гэ́ тым жа́ рты дрэ́ нныя á ßen;
пайсці́ па дрэ́ ннай даро́ зеперан. í efe É bene [Bahn] gerá ten* [kommen* ]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
leer
1. a ы́ , паро́ жні;
~ sté hend ы́ , паро́ жні; незаня́ ты (пра памяшканне );
ein ~es Geré de ы́ я размо́ вы;
ins Lé ere gré ifen* і́ апо́ ры;
◊
~es Stroh dré schen* ≅ пераліва́ ць з пусто́ га ў паро́ жняе; таўчы́ ваду́ ў сту́ пе
2. adv о́ м;
ein Zí mmer ~ mí eten я́ ць пако́ й без мэ́ блі;
◊
~ á usgehen* ≅ пайсці́ , шы́ лам па́ такі схапі́ ўшы; пайсці́ , сліну́ каўтну́ ўшы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wycofać się
зак.
1. адысці, выйсці, вярнуцца;
wycofać się na upatrzone pozycje вайск.
2. адмовіцца; пайсці
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
trawka
trawk|a
ж.
1. траўка;
2. разм. пра марыхуану
pójść na zieloną ~ę разм. пайсці (у адстаўку
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прагна́ ць , -ганю́ , -го́ ніш, -го́ ніць; -гна́ ў, -гна́ ла; -гані; -гна́ ны; зак.
1. каго-што . Прымусіць пайсці адкуль-н. , выдаліць (груба, прымусова, сілай).
П. з хаты.
П. са службы.
П. змрочныя думкі (перан. ).
2. каго-што . Прымусіць рухацца, ісці.
П. палонных праз горад . П. плыты па рацэ.
3. што . Ажыццявіць прагон (у 3 знач. ; спец. ).
П. п’есу перад прэм’ерай.
4. што і без дап. Хутка праехаць, прабегчы (разм. ).
П. па шасэ пяць кіламетраў.
5. што . Хуткім рухам або напрамкам руху чаго-н. утварыць што-н.
П. пракос.
П. разору.
6. перан. , шторазм. ).
П. смагу.
|| незак. праганя́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е (да 1—3, 5 і 6 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ву́ гал , -гла́ , мн. ы́ , -гло́ ў, м.
1. У геаметрыі: плоская фігура, утвораная дзвюма лініямі, якія выходзяць з аднаго пункта.
Вяршыня вугла.
Прамы в. (90°). Востры в. (меншы за 90°). Тупы в. (большы за 90°). Знешнія і ўнутраныя вуглы трохвугольніка.
Сагнуць што-н. пад вуглом.
2. Месца, дзе сутыкаюцца, перасякаюцца два прадметы або два бакі чаго-н.
В. дома.
Пайсці за в.
З-за вугла напасці (ударыць) (перан. : спадцішка).
3. Частка пакоя, які здаецца ў наймы, кут (у 2 знач. ).
Наймаць в.
4. Наогул прыстанак, месца, дзе жывуць.
Мець свой в.
|| памянш. вугало́ к , -лка́ , мн. і́ , -лко́ ў, м. знач. ).
|| прым. вуглавы́ , -а́ я, -о́ е (да 1 і 2 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)