Паслу́га ’слугі’, ’дзеянне, учынак, якія прыносяць карысць, дапамогу каму-н.’, паслу́гі ’аплачваемая работа для задавальнення чыіх-небудзь патрэб’ (ТСБМ, Нік. Очерки; Нас.). Укр. послу́га ’паслуга’, ’слуга’, рус. послу́га ’паслуга, служба на каго-н.’, ’заслуга’, ’выкананне прыгонных работ, шарварак’, польск. posługa ’выкананне работы заказчыка, гаспадара’, posługi ’нясталая, часовая работа’, ’прыслуга’, чэш. posluha ’паслугі’, ’служанка’, ’пасыльны’, славац. posluha ’праца прыслугі’, серб.-харв. по̏слуга ’прыслуга, абслугоўваючы персанал’, ’абслугоўванне’, ’пракат’, макед. послуга ’абслугоўванне’, ’пракат’. Утворана ад дзеяслова poslužiti < služiti < sluga. Магчыма, самастойнае ўтварэнне ў паасобных славянскіх мовах. Сюды ж паслу́жка ’паслуга’ (Бяльк.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
грыміро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. грыміраваць і грыміравацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дайграва́нне і даі́грыванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. дайграваць, даігрываць — дайграць, даіграць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выццё, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выць, а таксама гукі гэтага дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́чыстка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.
Дзеянне паводле дзеясл. вычысціць (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вядзе́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. весці (у 1, 2 і 6 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гаварэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. гаварыць (у 1, 2 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
га́рканне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. гаркаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гафтава́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. гафтаваць.
2. Рэчы, якія гафтуюць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гігі́канне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. гігікаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)