утаргава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе;
Набыць якую‑н. суму грошай ад продажу чаго‑н.; выручыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
утаргава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе;
Набыць якую‑н. суму грошай ад продажу чаго‑н.; выручыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фармалісты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Пранікнуты фармалізмам (у 3 знач.).
2. Які мае адносіны да фармалізму, уласцівы фармалізму (у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хаце́нне, ‑я,
Жаданне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шаг, ‑у,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шу́тка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВАЛЬНАДУ́МСТВА,
ідэйна-філасофская плынь, зыходным пунктам якой з’яўляецца крытычнае асэнсаванне рэлігіі і рэчаіснасці. У адносінах да дактрыны аб існаванні пазазямных істот можа набліжацца да матэрыялізму (Д.Дзідро), дэізму (Вальтэр) ці пантэізму (Дж.Бруна, Б.Спіноза). Генезіс і развіццё вальнадумства непасрэдна звязаны з прагрэсам чалавечых ведаў і
На Беларусі ідэі вальнадумства мелі свае праявы ўжо ў фальклоры і помніках пісьменства 11—12
Літ.:
Из истории философской и общественно-политической мысли в Белоруссии.
Из истории свободомыслия и атеизма в Белоруссии.
Основы религиоведения.
Я.М.Бабосаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ПО́ЛЫМЯ»,
літаратурна-мастацкі і грамадска-
У «П.» ўпершыню
Літ.:
Лынькоў М. Шляхам жыцця // Полымя. 1972. № 11;
Танк М. Летапіс вялікіх здзяйсненняў // Там жа. 1982. № 11;
Саламевіч Я. Праз гады // Там жа. 1992. № 11—12;
Конон
Федарэнка
Далідовіч Г. Флагман // Маладосць. 1997. № 12.
С.І.Законнікаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гу́шча, ‑ы,
1. Густы асадак (стравы, раствору і пад.) на дне пасудзіны.
2.
3. Месца найбольшага скопішча каго‑, чаго‑н.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гу́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Звонкі, выразны, далёка чутны.
2. Здольны ствараць чысты, звонкі гук.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
далучы́ць, ‑лучу, ‑лучыш, ‑лучыць;
1. Злучыць з чым‑н., прыбавіць да чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)