рэнтге́н², -а, мн. -ы, -аў і пры падліку пераважна рэнтге́н, м.
1.Апарат для прасвечвання.
Р. паказаў змены касцявой тканкі.
Уключыць р.
2. Пазасістэмная адзінка вымярэння дозы рэнтгенаўскага ці гама-выпрамяненняў.
Узровень радыяцыі склаў трыццаць рэнтгенаў у гадзіну.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
касмі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да космасу, звязаны з асваеннем космасу. Касмічная прастора. Касмічны век. Касмічная лабараторыя.// Прызначаны для палёту ў космас, для работы ў космасе. Касмічны карабель. Касмічная ракета. Касмічная метэастанцыя.
•••
Касмічная скорасцьгл. скорасць.
Касмічны апаратгл.апарат.
Касмічны пылгл. пыл.
Касмічныя прамянігл. прамень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
галасавы́ Stimm-, stímmlich;
галасавы́апара́танат. Stímmwerkzeuge pl;
галасавы́я звя́зкіанат. Stímmbänder pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вінтакры́л, ‑а, м.
Лятальны апарат з нясучым вінтом (як у верталёта), невялікім крылом і цягнучым вінтом (як у самалёта).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахаладжа́льнік, ‑а, м.
1.Апарат, які служыць для ахаладжэння чаго‑н.
2. Рэчыва, з дапамогаю якога ахалоджваюць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіпяці́льнік, ‑а, м.
Апарат для прыгатавання кіпячонай пітной вады; тытан 3. // Электранагравальная прылада ў выглядзе спіралі для кіпячэння вады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цеплаабме́ннік, ‑а, м.
Апарат для перадачы цяпла ад асяроддзя з больш высокай тэмпературай да асяроддзя з больш нізкай тэмпературай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыёапара́т
(ад радыё- + апарат)
апарат для перадачы, пераўтварэння і прыёму радыёхваляў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АКВАЛА́НГ (ад аква... + англ. lung лёгкае),
аўтаномны апарат, з дапамогай якога чалавек дыхае пад вадой. Вынайдзены французамі Ж.І.Кусто і Э.Ганьянам (1943). Складаецца з балонаў са сціснутым паветрам (да 200 ат), аўтамата, што рэгулюе выдыханне і паступленне паветра адпаведна ціску навакольнага асяроддзя і інш. элементаў. У комплексе з маскай, гідракамбінезонам, ластамі і інш. выкарыстоўваецца ў падводным спорце і паляванні, у даследаваннях, выратавальнай службе.
Акваланг: 1 — маска з загубнікам; 2 — дыхальны апарат; 3 — балоны са сціснутым паветрам; 4 — рамяні мацавання.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГА́ЗАВАЯ ТУРБІ́НА,
актыўная або рэактыўная турбіна, якая пераўтварае цеплавую энергію сціснутага і нагрэтага газу ў мех. энергію вярчальнага вала. Асн. часткі газавай турбіны — нерухомы сапловы апарат (вянец сапловых лапатак, замацаваных на корпусе турбіны) і рабочае кола (дыск з рабочымі лапаткамі), злучанае з валам турбіны. Сапловы апарат у спалучэнні з рабочым колам складаюць ступень турбіны (практычна ўсе газавыя турбіны шматступеньчатыя). Магутнасць газавых турбін да 150 МВт. Звычайна выкарыстоўваюцца ў газатурбінных рухавіках і ўстаноўках (на самалётах, газатурбінных электрастанцыях, як прывод газавых кампрэсараў, помпаў і інш.).
