Мача́жына ’мокрае месца’ (слуц., Яшк.). З ⁺мача́га, параўн. рус. наўг. моча́га, моча́жка, мочажина. Утворана ад прасл. moča > мача́ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сцулі́ ’мача’, сцуль ’хто мочыцца пад сябе’ (Нас.). Вытворныя ад сцаць (гл.) з суф. ‑ул‑, гл. Карскі 2-3, 25.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дызуры́я
(гр. dysuria, ад dis- = раз- + uron = мача)
парушэнне мочаспускання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
алігуры́я
(ад гр. oligos = нешматлікі, нязначны + uron = мача)
мед. змяншэнне колькасці мачы, што выдзяляецца ныркамі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
экскрэме́нты
(лац. excrementum = выдзяленне)
прадукты выпаражнення чалавека і жывёл; кал, мача.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Сцаць ’выдзяляць мачу’ (Нас., Сержп. Прымхі), сцяць ’тс’ (ашм., Стан.), сца́цца ’мачыцца пад сябе’ (Нас.; ашм., Стан.). Укр. сця́ти, рус. сцать, польск. szczać, в.-луж. ščeć, н.-луж. scaś, šcaś, чэш. scáti, славен. scáti, серб.-харв. старое і дыял. ścati, ст.-слав. сьцати ’тс’. Прасл. *sьcati < *sьkati у выніку трэцяй палаталізацыі; сюды ж стараж.-рус. сьчь ’мача’, ц.-слав. сьчь, серб.-харв. са̏ч, славен. sə̀č ’тс’; гл. Фасмер, 3, 815–816. Першапачаткова ’выдзяляць вадкасць, пушчаць сокі’ (Борысь, Etymologie, 54). Да і.-е. кораня *sei̯k‑ ’выліваць; цячы’ (Борысь, 594). Гл. яшчэ Махэк₂, 538; Глухак, 541; Шустар-Шэўц, 1408; ЕСУМ, 5, 492; параўн. сі́каць. Сюды ж сца́кі ’мача’, сцо́ха перан. ’сварлівая жанчына’, сцулі́ ’мача’, сцуль, сцу́лля ’той, хто мочыцца пад сябе’ (Нас.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
piss1 [pɪs] n. slang, taboo мача́
♦
be on the piss BrE ужыва́ць шмат алкаго́лю;
take the piss (out of smb./smth.) BrE высме́йваць, перадра́жніваць (каго́-н./што-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
гіялураніда́за
[ад гр. hyalos = шкло + uron = мача + (дыяст)азы]
фермент, які каталізуе гідроліз гіялуронавай кіслаты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
урэа́за
(ад гр. uron = мача)
фермент, які каталізуе расшчапленне мачавіны на вуглякіслы газ і аміяк.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
экскрэ́ты
(лац. excretum = выдзеленае)
канечныя прадукты абмену рэчываў, выдзеленыя арганізмам (мача, кал, пот і інш.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)