металічны малаток з пірамідальнымі зубцамі, якім карыстаюцца каменябойцы і скульптары.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
РЫМА́РСТВА,
бел. традыц, рамяство па вырабе раменнай вупражы. Сыравіну для вупражы — сырамяць (сырыца, апрацаваная нядубленая скура буйн. раг. жывёлы) — рыхтавалі самі рымары. Прылады працы для Р.: ціскі (клешчы, столак) для заціску скуры пры шыцці шлей, прэс для ўціскання драўляных частак у скуру пры вырабе падсядзёлкаў, а таксама жал. абцугі, малаток, нож, шыла, іголкі, драўляныя клешчы для хамутоў і інш. Шылі вупраж дратвай ці вузкімі скуранымі паскамі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
młotek
м.малаток;
młotek murarski — кірка муляра
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Кліве́ц ’малаток’ (Тарнацкі, Studia), ’молат для кляпання касы’ (Нік. Очерки). Гл. клявец.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
перфара́тар, ‑а, м.
1. Машына для бурэння шпуроў і свідравін у горных пародах; бурыльны малаток.
2. Апарат, якім прабіваюць скразныя адтуліны (на кінастужцы, паперы і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Клеве́ц ’малаток для кляпання кос, для насякання жорнаў’ (Нас., Выг., Грыг.). Гл. клявец.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кляве́ц, кляўца, м.
Малаток для насякання млынавых камянёў, для кляпання кос. На надворках, па падстрэшшу, у сенцах скакалі заўзята кляўцы па бабках, адцягваючы вострыя языкі кос.Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Schlägelm -s, -
1) тэх. го́рны малато́к
2) бараба́нная па́лачка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)