пазама́зваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

1. Замазаць, заляпіць чым-н. усё, многае.

П. надпісы на сцяне.

2. Запэцкаць, забрудзіць усё, многае.

П. рукі фарбай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́каўзацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Забрудзіць вопратку, стаць брудным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Насулотаць ’забрудзіць’ (шчуч., Сл. ПЗБ). Гл. сулотаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аблю́маць

‘забрудзіць, запэцкаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аблю́маю аблю́маем
2-я ас. аблю́маеш аблю́маеце
3-я ас. аблю́мае аблю́маюць
Прошлы час
м. аблю́маў аблю́малі
ж. аблю́мала
н. аблю́мала
Дзеепрыслоўе
прош. час аблю́маўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абмы́згаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Пакрыць граззю, забрудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абга́дзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак.

Разм. Забрудзіць сябе чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засме́ціць, -е́чу, -е́ціш, -е́ціць; -е́чаны; зак., што.

1. Забрудзіць смеццем.

З. падлогу.

2. перан. Запоўніць чым-н. непатрэбным, шкодным.

З. мову грубымі словамі.

|| незак. засме́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заквэ́цаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Заквэцаць сукенку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зако́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Закоўзаць падлогу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завэ́дзгаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Завэдзгаць кашулю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)