contaminate [kənˈtæmɪneɪt] v.

1. забру́джваць, пэ́цкаць

2. заража́ць, рабі́ць радыеакты́ўным

3. ling. кантамінава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

выма́рывать несов., прост.

1. (загрязнять) пэ́цкаць, забру́джваць;

2. (вычеркивать) выкрэ́сліваць, выкасо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

га́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; незак. (разм.).

1. што і без дап. Пра жывёл: забруджваць спаражненнямі.

2. што. Рабіць брудным.

Не трэба г. адзенне.

3. каму. Рабіць (звычайна тайна) подласць, непрыемнасці; шкодзіць.

4. перан. Выклікаць пачуццё агіды.

|| зак. нага́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць (да 1 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

taint​2 [teɪnt] v.

1. fml псава́ць; псава́цца;

a tainted reputation падмо́чаная рэпута́цыя

2. забру́джваць; забру́джвацца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

contaminate

[kənˈtæmɪneɪt]

1.

v.

забру́джваць (ваду́, паве́тра); зага́джваць

2.

adj.

забру́джаны, зага́джаны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

занава́живать несов.

1. с.-х. угно́йваць;

2. (загрязнять) прост. забру́джваць; (сором, мусором) засме́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

besmirch

[bɪˈsmɜ:rtʃ]

v.t.

1) запэ́цкваць, забру́джваць

2) Figur. ачарня́ць, запля́мваць (чыё імя́), зьнеслаўля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Мыл ’іл’ (лун., Шатал.), ’занесены пяском участак’ (стол., Сл. Брэс.). У выніку кантамінацыі лексем мул ’іл, твань’ і мыць ’намываць’ (гл.). Не выключана, што гэта стары балтызм. Параўн. літ. miilti ’забруджваць’, miltinas ’гліністы’, muivė ’іл, твань’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сме́ціць, смечу, смеціш, смеціць; незак.

Пакідаць дзе‑н. смецце, забруджваць што‑н. смеццем. Міша звярнуў на хлапца ўвагу таму, што той вельмі ж заўзята лузгаў семачкі, выплёўваючы шкарлупкі проста пад ногі, на падлогу.. — А яшчэ школьнікі — сярдзіта паківала галавою.. [бабулька]. — Рассеўся, як у сябе дома, і смеціць. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свіня́чыць разм.

1. (забруджваць) verschmútzen vt, verúnreinigen vt, besúdeln vt;

2. перан. (нашкодзіць) verdérben* vt, Scháden bríngen*; geméin hándeln (рабіць подласць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)