зводзіцца да таго, што пры паўтарэнні дастатковай колькасці разоў меншага з двух зададзеных адрэзкаў можна атрымаць адрэзак, большы за большы з іх (сфармулявана Архімедам). Адносіцца таксама да плошчаў, аб’ёмаў, лікаў і інш. У агульным выпадку, калі A і B — два значэнні адной і той жа велічыні і A < B, можна заўсёды знайсці такі цэлы лік m, што Am > B; на гэтым заснаваны працэс паслядоўнага дзялення ў арыфметыцы і геаметрыі. У 19 ст. выявілася існаванне т.зв. неархімедавых велічынь, у дачыненні да якіх Архімедава аксіёма не выконваецца (напр., вектары, для якіх паняцце няроўнасці страчвае сэнс).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
павеліча́льны, -ая, -ае.
1. Які служыць для павелічэння таго, што разглядаецца.
Павелічальнае шкло.
2. У граматыцы: звязаны з утварэннем назоўнікаў і прыметнікаў, якія абазначаюць большы памер прадмета ці большую ступень якасці, а таксама эмацыянальныя адносіны (напр.: дамішча, велічэзны). Павелічальныя суфіксы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Прадаўгава́ты ’падоўжаны; большы ў даўжыню, чым у шырыню’ (ТСБМ). Конфікснае (пра- + ‑аты) утварэнне ад доўгі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
thousandfold
[ˈӨaʊzəndfoʊld]
adj., adv.
ты́сячу разо́ў бо́льшы, ты́сячу разо́ў бо́льш
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Бале́й ’больш’ (Др.-Падб.). Дыялектная форма ўсх.-слав.bolʼe ’больш’ або bolʼeje. Падрабязней гл. пад бо́льшы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бальство́ ’перавага’ (Гарэц.). Утварэнне на аснове слоў тыпу бале́й (слав.bolʼьjь ’большы і г. д.’); суфікс ‑ство.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
quadruple2[ˈkwɒdrʊpl]adj.
1. чацвярны́, з чатыро́х частак; чатырохкра́тны
2. у чаты́ры разы́бо́льшы; чатырохразо́вы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
завялі́кі, ‑ая, ‑ае.
Разм. Велікаваты, большы, чым патрэбна. Знаёмы гарнітур здаваўся завялікім і прасторна вісеў на Нетрусёвых плячах.Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удво́ены, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад удвоіць.
2.узнач.прым. У два разы большы. Удвоеная порцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МАІО́СКУЛЬНАЕ ПІСЬМО́ (ад лац. majusculus крыху большы),
алфавітнае пісьмо, якое складаецца з вял. літар (маюскул). Да М.п. адносілася стараж.грэч. і лац. эпіграфічнае пісьмо. Рукапіснае лац. пісьмо захоўвала маюскульны характар да 2 ст. (гл. таксама Мінускульнае пісьмо).