Verbum

дэманстраты́ўна прысл. demonstratív; áuffälligerweise;

дэманстраты́ўна адвярну́цца ад чаго-н. sich demonstratív von etw. (D) ábwenden*

насміха́цца spótten vi (з каго-н., з чаго-н. über A), verspótten vt; áuslachen vt

непадалёк, непадалёку прысл. разм. únweit (ад чаго-н. G, von D), nicht weit (von D)

пасмяя́цца

1. láchen vi;

2. (з каго-н., з чаго-н.) verláchen vt, verspótten vt

гуртава́цца sich gruppíeren; gruppíert wérden; sich zusámmenschlíeßen* (аб’ядноўвацца); sich scháren (вакол чаго-н. um A)

даслужы́ць diénen vi, erárbeiten vi (да чаго-н. bis A); im Dienst bléiben* (bis A)

адгарадзі́ць (аддзяліць плртам і г. д.) ábzäunen vt; ábschirmen vt (ад чаго-н. gégen A)

адштурхну́цца, адштурхо́ўвацца

1. (адсунуцца штуршком) ábstoßen* vt;

2. (адхіліцца) (ад чаго-н. ) áusgehen* vi (s)

прадба́чанне н. Voráussicht f -;

у прадба́чанні чаго-н. mit Hínblick auf (A), in Voráussicht (G)

прыблі́зіцца разм. sich nähern (да каго-н., чаго-н., D); heránkommen vi (s) (an A)