епітрахі́ль
(гр. epitrachelion)
частка абрадавага адзення праваслаўнага свяшчэнніка, якая носіцца на шыі і мае выгляд доўгага палотнішча з крыжамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каранара-
(лац. coronarius = вяночны)
першая састаўная частка складаных слоў, што выражае паняцце «які мае адносіны да вянечных артэрый сэрца».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
крыя-
(гр. kryos = холад, мароз, лёд)
першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з лёдам, нізкімі тэмпературамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ку́заў
(рус. кузов, ад тат. kyzau = карзіна з бяросты)
частка павозкі, аўтамашыны, якая служыць для размяшчэння людзей або грузаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лабэктамі́я
(ад англ. lobe = доля, частка + гр. ektos = па-за)
мед. аперацыйнае выдаленне часткі чалавечага органа (напр. палавіны лёгкага).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ла́рга
(іт. largo = павольны, шырокі)
1) муз. самы павольны тэмп;
2) музычны твор або яго частка ў такім тэмпе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мары́скі
(ісп. moriscos, ад moros = маўры)
частка маўрытанскага насельніцтва ў сярэдневяковай Іспаніі, якая засталася пасля Рэканкісты, прымусова прыняўшы хрысціянства.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
меты́л
(фр. methyle)
састаўная частка многіх арганічных злучэнняў, аднавалентны радыкал 2 з трох атамаў вадароду і аднаго атама вугляроду.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мота-
(ад лац. motor = які прыводзіць у рух)
першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «маторны», «матарызаваны», «матацыклетны».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мульты-
(лац. multum = многа)
першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на шматлікасць прадметаў або на шматразовасць дзеянняў, функцый.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)