non-resident [ˌnɒnˈrezɪdənt] n.

1. нерэзідэ́нт; іншазе́мец, які́ не пражыва́е пастая́нна ў да́дзенай краі́не; прые́зджы

2. чалаве́к, які́ не пражыва́е ў да́дзенай гасці́ніцы;

The bar is open to non-residents. Бар адкрыты для публікі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ordinary [ˈɔ:dnri] adj. звыча́йны, сярэ́дні;

ordinary people про́стыя лю́дзі

♦

in the ordinary way BrE пры звыча́йных абста́вінах/умо́вах;

out of the ordinary незвыча́йны; не абы-які́;

He’s no ordinary man. Ён незвычайны чалавек.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

purpose [ˈpɜ:pəs] n.

1. мэ́та, наме́р; заду́ма;

answer/serve the purpose адпавяда́ць патрабава́нням

2. мэтанакірава́насць;

a man of pur pose мэтанакірава́ны чалаве́к

♦

on purpose знаро́к, наўмы́сна;

to little/no purpose fml (ама́ль) безвыніко́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ticklish [ˈtɪklɪʃ] adj.

1. адчува́льны да казыта́ння;

a ticklish person чалаве́к, які́ баіцца казыта́ння

2. даліка́тны, склада́ны;

a ticklish qu es tion даліка́тнае пыта́нне;

The whole thing is very ticklish. Справа патрабуе вялікага такту.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

twin​1 [twɪn] n.

1. pl. twins двайня́ты, блізня́ты, блізнюкі́

2. па́рная рэч

3. pl. astron. the Twins Блізня́ты (сузор’е)

4. pl. astrol. the Twins Блізня́ты (знак задыяка; чалавек, які нарадзіўся пад гэтым знакам)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Трабло́ ’тоўсты, непаваротлівы чалавек’ (Мат. Маг.), ’жывот, чэрава’ (Нік. Очерки, Мат. Гом.), ’жывот абжоры’ (Касп.), трэбло́ ’бруха, трыбух жывёлы’ (кам., Сл. ПЗБ), ’тоўсты, няўклюдны, прагны да яды чалавек’ (Растарг.); сюды ж трублаты ’з тоўстым жыватом’ (Касп.). Да трыбло́ (гл.); Трубачоў (Труды, 1, 284) мяркуе пра прасл. дыял. *treb(ъ)lo, *treb(ъ)latъ, роднаснае лац. strebula мн. л. ’мяса на бёдрах ахвярнай жывёлы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Разу́мны ’надзелены розумам’ (ТСБМ; астрав., мін., Сл. ПЗБ; Бяльк., Мал.), ’разважлівы, кемлівы, надзелены жыццёвай мудрасцю’ (ТСБМ), разу́мец ’разумнік’ (Янк. 2), ’той, хто хваліцца сваім розумам’ (Янк. 1), разуме́ц ’сталы, разважлівы чалавек’ (Сцяшк.), разу́мнік ’хітры чалавек’ (Сцяшк.), ’мудрэц, хітрэц’ (Бяльк.), разумо́к ’дзіця, якое па-даросламу разважае’ (Інстр. 3), ’мудрэц, хітрэц’ (Юрч.), разумо́чак ’мудрэц, хітрун’ (Юрч. СНЛ), разуму́та іран. ’разумніца’ (лаг., Гіл.). Ад ро́зум (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ко́влак ’звяглівы чалавек’ (Нар. лекс.). Імаверны балтызм. Параўн. літ. kaulyti ’звягліва, надакучліва прасіць’. Непасрэднай крыніцай беларускага слова магло быць незафіксаванае ў літ. мове *kaulokas у значэнні ’звяглівы, надакуч лівы чалавек’. Або ўтварэнне назоўніка адбылося ўжо на беларускай глебе пры дапамозе суфікса -ак (ядак, брамак). Але ў гэтым выпадку мы б чакалі націск на суфіксе (параўн. Сцяцко, Афікс. наз., 23–24).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Жывадзёр ’жорсткі, бязлітасны, скупы чалавек’ (ТСБМ). Рус. живодер ’асоба, што прафесійна займаецца забоем жывёл, здзіраннем з іх скуры, скуралуп’, ’жорскі, бязлітасны, скупы чалавек’, славац. (< рус.) živoder ’жывадзёр’, славен. živodèr ’скуралуп’, серб.-харв. живо̀дер ’скуралуп’, балг. дыял. живодерец, живодѐрник ’ліхвяр’. Ст.-рус. живодеръ (1646 г.) ’скура-луп’. Захаванне ў бел. толькі пераноснага значэння ўказвае на магчымасць запазычання яго з рус. (як і славац.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

climber

[ˈklaɪmər]

n.

1) верхала́з -а m.; альпіні́ст -а m.; альпіні́стка f.

2) кар’еры́ст -а m., чалаве́к, які́ пне́цца ўго́ру

3) паво́йная расьлі́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)