ДЭФІЦЫ́Т (ад лац. deficit не хапае),

1) недахоп чаго-н., няхватка ў чым-н. (напр., Д. матэрыялаў).

2) Страта, перавышэнне расходаў над даходамі (напр., Д. плацежнага балансу).

т. 6, с. 365

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПРЭТЭНДЭ́НТ [ад лац. praetendens (praetendentis)],

той, хто прэтэндуе на атрыманне якой-н. пасады, звання, узнагароды і да т.п., мае падставы на валоданне чым-н., атрыманне чаго-небудзь.

т. 13, с. 97

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РЭСПЕКТА́БЕЛЬНАСЦЬ (франц. respectable ад лац. respectus погляд),

ацэнка каго-н. ці чаго-н., годнага павагі. Асноўныя крытэрыі Р. — паважанасць, шаноўнасць, сталасць, важнасць. Напр., рэспектабельна выглядаць, рэспектабельная сям’я.

т. 14, с. 24

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вы́балець

‘шмат перанесці; дамагчыся чаго-небудзь у пакутах (выбалець многа гора, пакут і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́балею вы́балеем
2-я ас. вы́балееш вы́балееце
3-я ас. вы́балее вы́балеюць
Прошлы час
м. вы́балеў вы́балелі
ж. вы́балела
н. вы́балела
Загадны лад
2-я ас. вы́балей вы́балейце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́балеўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выба́льваць

‘шмат пераносіць; дамагацца чаго-небудзь у пакутах (выбальваць многа гора, пакут і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выба́льваю выба́льваем
2-я ас. выба́льваеш выба́льваеце
3-я ас. выба́львае выба́льваюць
Прошлы час
м. выба́льваў выба́львалі
ж. выба́львала
н. выба́львала
Загадны лад
2-я ас. выба́львай выба́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выба́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гальмава́ць

‘запавольваць свой рух або рух каго-небудзь, чаго-небудзь; стрымліваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гальму́ю гальму́ем
2-я ас. гальму́еш гальму́еце
3-я ас. гальму́е гальму́юць
Прошлы час
м. гальмава́ў гальмава́лі
ж. гальмава́ла
н. гальмава́ла
Загадны лад
2-я ас. гальму́й гальму́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час гальму́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заакцэптава́ць

‘прыняць што-небудзь да аплаты; далучыць што-небудзь да чаго-небудзь; уступіць у рэакцыю з чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заакцэпту́ю заакцэпту́ем
2-я ас. заакцэпту́еш заакцэпту́еце
3-я ас. заакцэпту́е заакцэпту́юць
Прошлы час
м. заакцэптава́ў заакцэптава́лі
ж. заакцэптава́ла
н. заакцэптава́ла
Загадны лад
2-я ас. заакцэпту́й заакцэпту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заакцэптава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заку́кліць

‘маніпуляваць коштамі (закукліць рынак); ізаляваць што-небудзь ад чаго-небудзь; старанна ўпакаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заку́клю заку́клім
2-я ас. заку́кліш заку́кліце
3-я ас. заку́кліць заку́кляць
Прошлы час
м. заку́кліў заку́клілі
ж. заку́кліла
н. заку́кліла
Загадны лад
2-я ас. заку́клі заку́кліце
Дзеепрыслоўе
прош. час заку́кліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

здаро́ваць

‘вітаць каго-небудзь, што-небудзь, схіляцца да каго-небудзь, чаго-небудзь (здароваць каго-небудзь, што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. здаро́ваю здаро́ваем
2-я ас. здаро́ваеш здаро́ваеце
3-я ас. здаро́вае здаро́ваюць
Прошлы час
м. здаро́ваў здаро́валі
ж. здаро́вала
н. здаро́вала
Загадны лад
2-я ас. здаро́вай здаро́вайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час здаро́ваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канстытуі́раваць

‘надаць (надаваць) законную сілу чаму-небудзь (акту, аб'яднанню і пад.); устанавіць (устанаўліваць) склад чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. канстытуі́рую канстытуі́руем
2-я ас. канстытуі́руеш канстытуі́руеце
3-я ас. канстытуі́руе канстытуі́руюць
Прошлы час
м. канстытуі́раваў канстытуі́равалі
ж. канстытуі́равала
н. канстытуі́равала
Загадны лад
2-я ас. канстытуі́руй канстытуі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час канстытуі́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)