ура́ніць

‘ураніць што-небудзь (сустрэчу); параніць каго-небудзь, што-небудзь (ураніць нагу сякерай)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ура́ню ура́нім
2-я ас. ура́ніш ура́ніце
3-я ас. ура́ніць ура́няць
Прошлы час
м. ура́ніў ура́нілі
ж. ура́ніла
н. ура́ніла
Загадны лад
2-я ас. ура́нь ура́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час ура́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ушыкава́ць

‘прэзентаваць што-небудзь; падрыхтаваць, уладкаваць, размясціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушыку́ю ушыку́ем
2-я ас. ушыку́еш ушыку́еце
3-я ас. ушыку́е ушыку́юць
Прошлы час
м. ушыкава́ў ушыкава́лі
ж. ушыкава́ла
н. ушыкава́ла
Загадны лад
2-я ас. ушыку́й ушыку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушыкава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ушыхава́ць

‘прэзентаваць што-небудзь; падрыхтаваць, уладкаваць, размясціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушыху́ю ушыху́ем
2-я ас. ушыху́еш ушыху́еце
3-я ас. ушыху́е ушыху́юць
Прошлы час
м. ушыхава́ў ушыхава́лі
ж. ушыхава́ла
н. ушыхава́ла
Загадны лад
2-я ас. ушыху́й ушыху́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушыхава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ху́паць

‘хукаць на каго-небудзь, што-небудзь, у што-небудзь і без дапаўнення’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ху́паю ху́паем
2-я ас. ху́паеш ху́паеце
3-я ас. ху́пае ху́паюць
Прошлы час
м. ху́паў ху́палі
ж. ху́пала
н. ху́пала
Загадны лад
2-я ас. ху́пай ху́пайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ху́паючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шваргану́ць

‘ударыць каго-небудзь (шваргануць каго-небудзь і каму-небудзь); прашмыгнуць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шваргану́ шварганё́м
2-я ас. шваргане́ш шварганяце́
3-я ас. шваргане́ шваргану́ць
Прошлы час
м. шваргану́ў шваргану́лі
ж. шваргану́ла
н. шваргану́ла
Загадны лад
2-я ас. шваргані́ шваргані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час шваргану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хто-ко́лечы мест. неопр., обл., см. хто-не́будзь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыко́рчыць

‘скурчыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́рчыць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. прыко́рчыла

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перажы́цца, ‑жывецца; зак.

Аказацца перажытым, быць перажытым. [Маці:] — Трэба было, дачушка, як-небудзь трымацца. Як-небудзь перажылося б, перагаравалася б. Чорны. І вось усё перажылося, перабылося. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВАРЫЯ́НТ [франц. variante ад лац. varians (variantis) які змяняецца],

1) відазмяненне, разнавіднасць; адна з магчымых камбінацый чаго-небудзь.

2) Адна з некалькіх рэдакцый якога-н. твора (літаратурнага, музычнага і да т.п.) або афіц. дакумента; відазмяненне якой-н. часткі твора (дакумента).

т. 4, с. 20

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛЕ́ПТА (ад грэч. lepton дробны, тонкі),

1) старажытнагрэчаская дробная медная манета.

2) Сучасная грэч. дробная манета, роўная ​1/100 драхмы. У абарачэнні знаходзяцца манеты ў 50, 20, 10 і 5 Л.

3) У пераносным сэнсе — уклад у якую-небудзь агульную справу.

т. 9, с. 209

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)