глы́ба, ‑ы, ж.

Вялікі бясформенны кавалак, абломак цвёрдага цела. Гранітная глыба. Глыба лёду. □ Летні сад над Нявою, агні над Фантанкай, Медны коннік на глыбе, залочаны шпіль... Звонак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вішнёвы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да вішні. Вішнёвы сад. Вішнёвы цвет. // Прыгатаваны з вішань. Вішнёвае варэнне.

2. Цёмна-чырвоны; колеру вішні. Вішнёвы колер. Вішнёвая сукенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

занядба́ны vernáchlässigt, úngepflegt (недагледжаны); verwíldert (здзічэлы); zerrüttet (растроены);

занядба́ны сад ein verwíldeter Gárten;

занядба́ныя спра́вы zerrüttete Verhältnisse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Gártenhaus n -es, -häuser дом (з выхадам у сад), альта́нка (у садзе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Агаро́д ’гарод’, укр. огород, рус. огород, польск. ogród сад пладовы’ да гарадзіць (гл.), а‑ прэфіксальнае. Арэал распаўсюджання гэтага інавацыйнага ўтварэння досыць абмежаваны. Інавацыя мае семантычны характар (параўн. серб.-харв. оград ’усё, што агароджана’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прышчэ́пак, -пка м., сад. (прививаемая часть растения) приво́й, приви́вка ж., приви́вок, прище́пок

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

флянс м., сад.

1. одно́ расте́ние расса́ды; са́женец;

2. (боковой побег) отро́сток

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отса́дка ж.

1. сад. адса́джванне, -ння ср.;

2. техн. адса́дка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прищипну́ть сов.

1. сад., уст. прышчыпну́ць, мног. папрышчы́пваць;

2. с.-х. папасынкава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ба́йкавы, ‑ая, ‑ае.

Які вырабляе байку ​2. Байкавая вытворчасць. // Зроблены з байкі ​2. Пры сцяне пад акном, якое выходзіла ў сад, стаяў жалезны ложак, накрыты байкавай коўдрай. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)