Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зама́сліццасов.
1. зама́слиться;
2. (о глазах) зама́слиться; заблесте́ть;
во́чы ~ліліся — глаза́ зама́слились (заблесте́ли)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пасляпі́цьсов.
1. (всех, многих) ослепи́ть;
2. (ослабить зрение) испо́ртить;
п. во́чы — испо́ртить глаза́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прадра́цьсов. прорва́ть, продра́ть; (когтями или чем-л. острым) процара́пать;
◊ во́чы п. — глаза́ продра́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пралупі́цьсов., разг. прорва́ть, продра́ть;
п. ло́кці — прорва́ть (продра́ть) ло́кти;
◊ п. во́чы — продра́ть глаза́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Трэ́шчыцца ‘ўглядацца’ (Юрч. СНЛ). Відаць, першапачатковае значэнне ‘шырока раскрываць, вылупліваць, вытрэшчваць вочы’, гл. вы́трашчыць. Слова з праблемнай этымалогіяй, параўн. рус.таращить (глаза) ‘напружана ўглядацца’, для якога Фасмер (4, 23) дапускае сувязь з трахнуть ‘стукнуць, трэснуць’, гл. трахаць. Борысь (720) на аснове чэш.třeštit ‘шалець, выходзіць з сябе’, ‘вылупліваць вочы’, дыял.treščit ‘стукаць’, ст.-чэш.treščiti ‘грукаць, трашчаць, лятаць з трэскам’, славац.trieštiť ‘разбіваць’, харв. і серб. старое trieštiť ‘трэснуць, ударыць (пра гром)’, славен.treščiti ‘выклікаць трэск, грукат’, ‘стукаць (пра маланку)’, ‘кідаць раптоўна, шпурляць’ мяркуе, што першаснае значэнне магло быць ‘адкрываць з трэскам’ (вобразна і пра вочы). Гл. трашчаць, трэснуць.