4. (будынакі пад.) gründen, den Grúndstein legén (zu D);
заклада́ць по́мнік den Grúndstein zu éinem Dénkmal légen;
заклада́ць го́радéine Stadt gründen [ánlegen];
5. (старонку, кнігу) dazwíschenlegen vt;
заклада́ць старо́нку ein Búchzeichen éinlegen [hinéinlegen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
даць, падаць, аддаць, выдаць, надзяліць, удзяліць, адзяліць, надарыць, уступіць / двум ці многім: раздаць / у рукі: уручыць; узычыць, удружыць, сунуць, падсунуць, ткнуць, уткнуць, адваліць (разм.) / двум ці многім: расторкаць (абл.); ахвяраваць (перан.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
zwrócić
зак.
1.аддаць; вярнуць;
zwrócić dług — сплаціць доўг;
zwrócić szkodę — аплаціць шкоду;
2. павярнуць;
zwrócić głowę — павярнуць галаву;
3. звярнуць;
zwrócić uwagę — a) na coзвярнуць увагу на што;
komu зрабіць заўвагу каму;
4. вырваць; званітаваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pay2[peɪ]v.(paid)
1. плаці́ць;
pay in advance/in full/in installments плаці́ць упе́рад/по́ўнасцю/у растэрміно́ўку
2. акупля́цца, быць вы́гадным;
it pays to advertise рэкла́ма заўсёды акупля́ецца;
pay a call on/a visit to нано́сіць візі́т, наве́дваць;
pay a compliment рабі́ць кампліме́нт
♦
pay attention to звярта́ць ува́гу (на);
pay one’s respects выка́зваць паша́ну
pay back[ˌpeɪˈbæk]phr. v.
1. вярну́ць, адда́ць (грошы)
2. адплаці́ць;
I’ll pay you back for this. Я адплачу вам за гэта.
pay off[ˌpeɪˈɒf]phr. v.
1. выпло́чваць (пазыку)
2. разлічы́ць (звольніць)
3. акупля́цца
pay out[ˌpeɪˈaʊt]phr. v. выпло́чваць
pay up[ˌpeɪˈʌp]phr. v. заплаці́ць, разлічы́цца ца́лкам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
предоста́витьсов.
1.(дать в пользование что-л., дать возможность обладания) даць; адда́ць; уступі́ць;
2.(дать возможность сделать что-л., распорядиться чем-л.) даць (магчы́масць, пра́ва, дазво́л і да таго́ падо́бнае); пакі́нуць; дазво́ліць; см.предоставля́ть;
предоста́вить самому́ себе́ дазво́ліць (даць магчы́масць) дзе́йнічаць самасто́йна; (перестать заботиться, бросить на произвол судьбы) пакі́нуць на само́га сябе́, пакі́нуць на во́лю лёсу;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прозакла́дыватьсов. и несов., разг.
1.сов. (заложить) закла́сці, мног. пазаклада́ць, пазакла́дваць, адда́ць у закла́д; несов. (закладывать) заклада́ць, закла́дваць, аддава́ць у закла́д;
2.сов. (поручиться) паручы́цца (чым), закла́сціся (на што), закла́сці (што), даць у закла́д; несов. (ручаться) руча́цца, закла́двацца (на што), закла́дваць (што), дава́ць у закла́д;
3.сов. (проиграть), уст. прайгра́ць (у закла́д); несов. (проигрывать), уст. прайграва́ць (у закла́д).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wáschen*
1.vt мыць; абмыва́ць (тс.тэх.);
sich (D) die Hände ~ мыць (сабе́) ру́кі;
etw. ~ lássen*адда́цьшто-н. для мыцця́;
◊
j-m den Kopf ~≅ даць каму́-н. наганя́й
2.~, sich мы́цца;
ich wásche mich kalt я мы́юся хало́днай вадо́й;
◊
das hat sich gewáschenразм.≅ гэта до́бра [выда́тна] атрыма́лася
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адрабі́ць, ‑раблю, ‑робіш, ‑робіць; зак.
1. Разлічыцца за даўгі, атрыманыя грошы і пад. сваёй працай. — Дзякуй вам, дзякуй! — пачаў паўтараць.. Даніла і ледзь не кланяецца гаспадыні. — Мы заплацім, як прыедзе сын, а то я адраблю валі, кашоў напляту.Кулакоўскі.
2.Разм. Скончыць працаваць. Адрабіўшы, можна і адпачыць.// Перастаць рабіць, папрацаваўшы доўгі час, аддаць працы многа сіл, стаць непрыгодным для працы. [Сын з нявесткай:] — Не табе, старой, сягоння Раўнавацца з намі, Ты сваё ўжо адрабіла, Справімся і самі.Русак.— Дзед ужо не работнік... — ледзьве прагаварыла маці праз плач. — Дзед сваё адрабіў...Якімовіч.// Знасіцца ад працяглай работы (пра машыны, прылады і пад.).
3. Папрацаваць нейкі час. Пастушэня гутаркай кароткай быў узрушан, хоць нямала ён у праектнай адрабіў канторы, розных шмат спраектаваў мастоў.Русецкі.
4.чаго, што. Зрабіць так, каб вярнуць што‑н. да ранейшага стану. Адно для Сценкі было ясна: цяпер ён за парогам бацькавай хаты. Таго, што зрабілася, назад не адробіш.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Унесці якія‑н. змены, паправіць недахопы, памылкі ў чым‑н. Пераправіць лічбу «1» на «і». □ Сп’яна ахрысцілі кумы хлапчука Не бацькаўскім імем, а нейкім Панасам; Агледзеўшыся, пабрылі да дзяка, Ды нельга было пераправіць па часе.Танк.— Сыны [пана] не хацелі аддаць луг сялу, падкупілі каморнікаў, і тыя пераправілі планы.Якімовіч.
1. Перавезці, перавесці (звычайна цераз рэчку або якое‑н. цяжкае небяспечнае для праходу месца). Нарэшце.. камандаванне, пад прыкрыццём «кацюш», пераправіла цераз Бесядзь танкавую брыгаду.Чыгрынаў.— Гэй, там, на пароме! Перапраўце бедных падарожнікаў!Курто.
2. Адправіць, пераспаць каго‑, што‑н. у другое месца (звычайна скрыта або пераадольваючы якія‑н. цяжкасці). Частку зброі хлопцы пераправілі партызанскаму атраду.Васілеўская.[Ганна:] Максім Іванавіч, я думаю, што групу Іванчыка трэба пераправіць у лес...Кучар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verfügungf -, -en пастано́ва, распараджэ́нне, дырэкты́ва; юрыд. рашэ́нне (über A – аб чым-н.);
der ~ gemäß, laut ~ зго́дна з распараджэ́ннем;
auf ~ des Geríchts зго́дна з рашэ́ннем суда́;
zur besónderen ~ для асо́бых даручэ́нняў;
zur ~ stéhen* быць [знахо́дзіцца] у распараджэ́нні;
sich j-m zur ~ stéllenадда́ць сябе́ ў чыё-н. распараджэ́нне;
éinstweilige ~юрыд. часо́вае распараджэ́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)