skakać
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
skakać
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ton I
éinen ~ ánschlagen
mit
2) на́ціск
3) тон мо́вы;
den ríchtigen ~ ánschlagen
4) тон (паводзіны);
den ~ ángeben
5) тон (пра колер);
sátte Töne сакаві́тыя [насы́чаныя] то́ны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
насі́цца
1. (хутка рухацца) (umhér)laufen
2.
но́сяцца чу́ткі es géhen Gerüchte um;
насі́цца ў паве́тры (адчувацца) es liegt in der Luft;
3. (з
насі́цца з ду́мкай sich mit dem Gedánken trágen
з ім на́дта мно́га насі́ліся man gab sich állzu viel mit ihm ab;
4. (пра адзенне) sich trágen
насі́цца з
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сча́хнуць
1. (змарнець) verkümmern
сча́хнуць ад марко́ты sich vor Séhnsucht verzéhren, vor Séhnsucht vergéhen
2. (зрабіцца хворым, схуднець
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дрэ́нна schlecht, schlimm, übel;
дрэ́нна адчува́ць сябе́ sich schlecht [únwohl] fühlen;
дрэ́нна абыхо́дзіцца з
спра́ва дрэ́нна ско́нчыцца die Sáche wird schlimm [böse] énden;
гэ́та дрэ́нна па́хне das ist ánrüchig;
дрэ́нна ляжы́ць es verléitet zum Díebstahl;
дрэ́нна не кладзі́ Gelégenheit macht Díebe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абярну́цца
1. (перакуліцца) úmfallen
2.
3.
абярну́цца во́ўкам [у во́ўка] sich in éinen Wolf verwándeln
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прису́тствие
1. прысу́тнасць, -ці
в прису́тствии кого́-л. у прысу́тнасці каго́-не́будзь, пры
в моём прису́тствии у маёй прысу́тнасці, пры мне;
2. (работа учреждения)
3. (учреждение)
◊
прису́тствие ду́ха прысу́тнасць ду́ху.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
посвяща́ть
1. (кого, что, во что) дзялі́цца (з
2. (кого, что, кому, чему) прысвяча́ць;
3. (возводить в звание) пасвяча́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ве́ра
ве́ра в себя́ ве́ра ў сябе́;
ве́ра в бо́га ве́ра ў бо́га;
не дава́ть ве́ры кому́-л., чему́-л. не дава́ць ве́ры каму́-не́будзь, чаму́-не́будзь, зняве́рвацца ў
◊
служи́ть ве́рой и пра́вдой служы́ць ве́рай і пра́ўдай;
дать на ве́ру даць напаве́р.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́йсці, вы́йду, вы́йдзеш, вы́йдзе; вы́йшаў, -шла; вы́йдзі;
1. Пайсці адкуль
2. З’явіцца, апынуцца дзе
3.
4. Быць выдадзеным, надрукаваным, выпушчаным, падрыхтаваным.
5.
6. Зрасходавацца, кончыцца.
7. (са словам «замуж» або без яго;
8. Атрымацца, утварыцца ў выніку якой
9. Здарыцца, адбыцца ў выніку чаго
10.
11. з каго-чаго. Пра паходжанне каго
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)