trénnen
1.
1) аддзяля́ць, паро́ць, распо́рваць
2) раздзяля́ць, раз’ядно́ўваць;
éine Éhe ~ дава́ць разво́д му́жу і жо́нцы
3) раздзяля́ць, адро́зніваць
2. ~, sich (von
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
trénnen
1.
1) аддзяля́ць, паро́ць, распо́рваць
2) раздзяля́ць, раз’ядно́ўваць;
éine Éhe ~ дава́ць разво́д му́жу і жо́нцы
3) раздзяля́ць, адро́зніваць
2. ~, sich (von
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)