брус, -а, мн. брусы́, -о́ў, м.
1. Бервяно, апілаванае або ачасанае з чатырох бакоў.
2. Кавалак чаго-н. чатырохграннай формы.
Б. сала.
3. толькі мн. Гімнастычны снарад у выглядзе дзвюх паралельных перакладзін, замацаваных на стойках.
Практыкаванні на брусах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жэст, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Рух рукі, галавы, які абазначае што-н. або суправаджае размову.
Энергічны ж.
Мова жэстаў.
2. перан. Які-н. наўмысны ўчынак, разлічаны на знешні эфект.
Зрабіць высакародны ж.
Гэта ўсяго толькі ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
férnsehen (ужыв. толькі ў inf) vt глядзе́ць па тэлеві́зары
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
некато́ры, -ая, -ае; займ. неазнач.
1. Нейкі, дакладна не вызначаны.
Праз н. час.
2. толькі мн. некато́рыя, -ых. Асобныя з агульнага ліку; паасобныя.
У некаторых вёсках.
3. у знач. наз. некато́рыя, -ых. Не ўсе, асобныя людзі.
Некаторыя з прысутных.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паасо́бны, -ая, -ае (разм.).
1. Які існуе, дзейнічае самастойна побач з іншымі.
Мелі поспех не толькі калектывы, але і паасобныя выканаўцы.
2. Адзінкавы, рэдкі.
Апладзіравалі паасобныя гледачы.
3. Ізаляваны ад іншых, не звязаны з іншымі.
Жыць у паасобным пакоі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ка́зачны
1. (які існуе толькі ў казках) märchenhaft;
2. (які мае дачынэнне да казкі) Märchen-
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
standing room [ˈstændɪŋˌrʊm] n. стая́чае ме́сца, ме́сца для стая́ння;
standing room only біле́ты то́лькі на стая́чыя ме́сцы (аб’ява)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
усяго́I прысл.
1. (разам) im Gánzen, insgesámt;
2. (толькі) nur; erst (пра час);
знайшло́ся ўсяго́ дво́е es méldeten sich nur zwei, es fánden sich nur zwei;
усяго́ то́лькі ме́сяц таму́ erst vor éinem Mónat
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
апо́шні, -яя, -яе.
1. Канцавы ў шэрагу чаго-н.
А. дзень заняткаў.
А. ў чарзе.
У а. раз.
2. Адзіны, астатні.
Раздзяліць а. кавалак хлеба.
3. Які толькі што з’явіўся, самы новы.
А. нумар часопіса.
Апошнія паведамленні.
Апранацца па апошняй модзе.
4. Канчатковы, беспаваротны, рашаючы; вышэйшы, крайні.
Апошняе слова.
А. сродак.
5. Зусім дрэнны, самы горшы (разм.).
Лаяць апошнімі словамі.
6. Гэты, толькі што названы (кніжн.).
Зайшла адна жанчына, затым другая, апошняя — з дзіцём.
7. наз. апо́шняе, -яга, н. Тое адзінае, што засталося.
Гатовы з чалавекам апошнім падзяліцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хі́ба², часц.
1. Ужыв. ў пытальных сказах, якія выражаюць сумненне ў чым-н., недавер, здзіўленне чым-н. і па знач. блізкія да слоў «няўжо», «можа быць».
Х. ён ужо прыехаў? Х. я не так сказаў?
2. Ужыв. ў пытальных сказах для выказвання няўпэўненасці ў неабходнасці якога-н. дзеяння і блізкая па знач. словам «можа быць», «не варта».
Х. мне паехаць туды? Х. можна каго прымусіць рабіць што-небудзь?
3. (звычайна ў спалучэнні са словамі «толькі», «што»). Надае адценне абмежаванасці, дапушчэння, магчымасці чаго-н.
Х. толькі заўтра ён прыедзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)