паабгрыза́ ць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак. , што .
Абгрызці што‑н. з усіх бакоў; абгрызці ўсё, многае. Паабгрызаць косткі. □ Дома ў нас панадзіўся [козлік] у каморку, па крупы.. А то хлеб знойдзе, усе боханы паабгрызае. Брыль .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДАЛЖО́ НАК (Арэст Васілевіч) (н. 7.5.1935, в. Падомхі Докшыцкага р-на Віцебскай вобл. ),
бел. дзеяч самадз. мастацтва, харавы дырыжор. Засл. работнік культ. Беларусі (1980). Скончыў Маладзечанскае муз. вучылішча (1963). З 1963 кіраўнік Казловіцкага нар. хору цэнтр. Дома культуры Слуцкага р-на, аднаго з лепшых самадз. хар. калектываў. Беражліва ставіцца да нар. песні, імкнецца захаваць яе ў блізкім да аўтэнтычнага выглядзе. Аўтар песень «Беларусі юбілейнай», «Наш край случанскі» і інш.
т. 6, с. 18
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пераказа́ ць , -кажу́ , -ка́ жаш, -ка́ жа; -каза́ ў, -за́ ла; -кажы́ ; -ка́ заны; зак. , што.
1. Расказаць, выкласці сваімі словамі што-н.
П. змест паэмы.
2. і з дадан. сказам . Паведаміць пра што-н. вусна; перадаць на словах чыю-н. просьбу, даручэнне і пад.
П. дома ўбачанае ў горадзе.
Перакажыце маім, што прыеду ў выхадны.
3. Расказаць падрабязна, паслядоўна пра ўсё, многае.
П. усе навіны.
|| незак. перака́ зваць , -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перака́ з , -у, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прабі́ ць , -б’ю́ , -б’е́ ш, -б’е́ ; -б’ём, -б’яце́ , -б’ю́ ць; -біў, -біла; -бі; -біты; зак.
1. гл.
2. што . Ударамі або іншым спосабам зрабіць адтуліну, праход у чым-н.
П. адтуліну ў сцяне.
П. сабе дарогу (перан. : дасягнуць поспеху).
3. што . З цяжкасцю дабіцца ажыццяўлення чаго-н.
П. праект будаўніцтва Дома культуры.
|| незак. прабіва́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е (да 2 і 3 знач. ).
|| наз. прабіва́ нне , -я, н. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
á ntreffen* vt
1) заспява́ ць, знахо́ дзіць;
er ist ní emals á nzutreffen о́ ніко́ лі не заста́ неш (до́ ма )
2) сустрака́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
daheí m adv до́ ма , у сябе́ , на радзі́ ме;
etw. (D і́ стам у яко́ й-н. спра́ ве
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Mú tter I f
1) ма́ ці;
bei ~ до́ ма , у ма́ ці;
lé ibliche ~ о́ дная ма́ ці
2) анат. а́ тка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Überbau m і -ten
1) надбудо́ ва (дома
2) -(e)s, -e філас. о́ ва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vale [veɪl] n. dated or lit. і́ на;
the Vale of the White House газо́ н каля́ Бе́ лага до́ ма (ЗША );
the vale of tears ме́ сца паку́ т (метафара зямнога жыцця )
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Су́ фіт ’столь, падшытая дошкамі; сталаванне’ (Сл. ПЗБ , Сцяшк. ), суфі́ т ’столь пад страхой з надворнага боку дома ’ (Варл. ), ’сталаванне’ (ДАБМ ), суфэ́ т ’тс’ (Сл. Брэс. ), су́ хвіт ’драўляная столь, калі ў хаце відаць бэлькі’, ’вышкі з дошак над сенцамі ці над токам’ (Арх. Вяр. ). Запазычана праз польск. sufit ’столь’ з італ. soffitto (soffitta ) ’гарышча, скляпенне, столь’ (Брукнер , 525; Карскі, Белорусы , 157; Ляшчынай, RS , 31, 1, 29).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)