конь (род. каня́) м.

1. ло́шадь ж.; конь;

2. шахм. конь;

3. спорт. конь;

па ко́нях! — по ко́ням!;

ні па кані́, ні па агло́блях — ни на́шим, ни ва́шим;

ход канём — ход конём;

трая́нскі к. — троя́нский конь;

не па кані́ корм — не в коня́ корм;

быў к., ды з’е́здзіўсяпогов. уката́ли (уходи́ли) си́вку круты́е го́рки;

куды́ к. з капыто́м, туды́ і рак з клю́шняйпогов. куда́ конь с копыто́м, туда́ и рак с клешнёй;

до́ранаму (даро́наму) каню́ ў зу́бы не глядзя́цьпосл. дарёному коню́ в зу́бы не смо́трят;

з чужо́га каня́ і ў гразі́ злазьпосл. с чужо́го коня́ среди́ гря́зи доло́й;

пабы́ць на кані́ і пад канёмпогов. пройти́ ого́нь, во́ду и ме́дные тру́бы;

к. на чатыро́х нага́х і то спатыка́еццапосл. конь о четырёх нога́х да спотыка́ется; и на стару́ху быва́ет прору́ха

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

конь м.

1. заал. Pferd n -es, -e; Gaul m -(e)s, -e (разм. тс. рабочы конь); Ross n -es, -e (высок.);

рысі́сты конь Trber m -s, -;

бегавы́ конь Rnnpferd n -es, -e;

верхавы́ конь Ritpferd n;

ую́чны конь Pckpferd n;

ламавы́ конь Lstpferd n;

заво́дскі конь Zchtpferd n;

запражны́ конь Wgenpferd n; Zgpferd n;

чыстакро́ўны конь Vllblut n -(e)s, Vllblüter m -s, -;

конь-кача́лка (цацка) Schukelpferd n;

сяда́ць на каня́ das Pferd bestigen*, aufs Pferd stigen*;

мяня́ць ко́ней die Pfrde wchseln;

вярхо́м на кані́ zu Pfrde;

2. шахм. Sprnger m -s, -, Rössel n -s, -;

ход каня́ Zug des Sprngers, Sprngerzug m -(e)s, -züge; Rösselsprung m -(e)s, -sprünge;

3. спарт. Pferd n, Sitpferd n, Puschenpferd;

до́ранаму каню́ ў зу́бы не глядзя́ць inem gschenkten Gaul sieht [schaut] man nicht ins Maul;

у каня́ чаты́ры нагі́, ды спатыка́ецца auch der Klügste kann inen Fhler mchen, nemand ist vllkommen [vollkmmen];

Трая́нскі конь das Trojnische Pferd

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)