каленко́р, -у, м.
Баваўняная, моцна праклееная тканіна аднаколернай афарбоўкі.
◊
Іншы каленкор (разм.) — зусім іншая справа, іншая размова.
|| прым. каленко́равы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гама́рня і гамэ́рня, -і, ж. (разм.).
1. Шматгалосы крык, бязладная размова.
І слова не разабраць у такой гамэрні.
2. Вялікае няўтульнае памяшканне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
няскла́дны, -ая, -ае.
1. Які не вызначаецца складнасцю, зграбнасцю; нязграбны.
Няскладная фігура.
2. Пазбаўлены лагічнай паслядоўнасці, сувязі.
Няскладная размова.
|| наз. няскла́днасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
марнасло́ўе, ‑я, н.
Пустая размова, пустаслоўе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гамо́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).
Тое, што і гаворка (у 1 знач.); гутарка, размова.
Г. вялася шчыра і чулася далёка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
патае́мны, -ая, -ае.
1. Скрыты ад іншых; сакрэтны.
Патаемнае месца.
Патаемная размова.
2. Загадкавы, таямнічы.
У іх дзеяннях было нешта патаемнае.
|| наз. патае́мнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
малозначи́тельный малазна́чны; (маловажный) малава́жны;
малозначи́тельный разгово́р малазна́чная (малава́жная) размо́ва.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Га́дка ’пагалоска, размова’ (Касп.), ’размова, гутарка’ (Нас.). Запазычанне з польск. gadka ’размова’, ’гутарка, пагалоска, чутка’ (ад gadać), як і многія словы гэтай групы (параўн: гадаць, гаданіна, гаданне, гадула).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДЫЯЛО́Г (ад грэч. dialogos размова, гутарка),
размова паміж дзвюма або некалькімі асобамі; функцыянальная разнавіднасць вуснай мовы. Структура Д. не нарматыўная: памеры яго могуць быць самыя розныя, рэплікі ў ім — таксама (ад маналагічна разгорнутых да ўсечаных). Ужываецца ва ўсіх відах літ. творчасці. У прозе побач з аўтарскай мовай Д. выступае адным са сродкаў слоўнага жывапісу, выконвае характаралагічную ролю. У драме Д. — найважнейшы выяўл. сродак, пры дапамозе якога фарміруецца і развіваецца дзея, выяўляюцца характары. Драматургічны Д. удасканальваўся на працягу многіх стагоддзяў, набыў выключнае багацце «інструментоўкі»: разарванасць, дэфармаванасць знешнелагічных сувязей паміж рэплікамі, іх амбівалентнасць, шматгалоссе (перапляценне рэплік многіх персанажаў), падтэкст і інш. Д. вядомы і як самаст. публіцыст. і філас. жанр («Федр» Платона, «Размова гетэр» Лукіяна, «Размова вольных муляраў» Г.Э.Лесінга, «Пляменнік Рамо» Д.Дзідро, «Сын і маці» Я.Купалы і інш.). У пераносным сэнсе Д. — перагаворы, свабодны абмен думкамі, напр., паліт. Д.
т. 6, с. 312
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
chat1 [tʃæt] n. размо́ва, гу́тарка, гаво́рка; comput. чат
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)