Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вя́лы, -ая, -ае.
1. Які страціў свежасць, звяў (пра расліны).
Вялая трава.
2.перан. Пазбаўлены бадзёрасці, энергіі.
В. працаўнік.
В. настрой.
|| наз.вя́ласць, -і, ж. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
verdíenstvolla заслу́жаны (работнік, працаўнік)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
КАЛІ́НІНСКАЯ АКРУ́ГА,
адм.-тэр. адзінка ў БССР у ліп. 1924 — чэрв. 1927. Цэнтр г. Клімавічы. Пл. 8371 км², нас. 401,1 тыс.чал. (1924). Уключала 10 раёнаў: Бялынкавіцкі, Касцюковіцкі, Клімавіцкі, Краснапольскі, Крычаўскі, Мілаславіцкі, Мсціслаўскі, Расненскі, Хоцімскі, Чэрыкаўскі. Акр.газ. «Наш працаўнік». З 1927 Мсціслаўскі і Расненскі р-ны ўключаны ў Аршанскую, астатнія — у Магілёўскую акр.
Працаўнік горада, які добраахвотна паехаў у 1955–1957 гг. на гаспадарча-арганізатарскую работу ў вёску па закліку Камуністычнай партыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нядобрасумле́нны, -ая, -ае.
1. Які абыякава, без старання выконвае свае абавязкі.
Н. працаўнік.
2. Заснаваны на нядбайстве, на несумленных адносінах да чаго-н.
Н. ўчынак.
3. Выкананы без шчырасці і старання.
Нядобрасумленная работа.
|| наз.нядобрасумле́ннасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
энерге́тык, ‑а, м.
Спецыяліст у галіне энергетыкі (у 1 знач.). //Працаўнік энергетычнай прамысловасці. Энергетыкі ў спешным парадку навешвалі на мачты правады высакавольтавай лініі.Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мазо́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да мазаля. Мазольны пластыр.
2. Тое, што і мазолісты. — Я сам працаўнік, І мазольныя маю я рукі.Гурло.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Рабо́тнік ’рабочы, працаўнік’ (Гарэц., Шат., Стан.). Вытворнае ад работа (гл.), параўн. робо́тны ’працавіты, старанны’ (ТС). Не выключана запазычанне праз польск.robotnik ’наёмны працаўнік’ (Віткоўскі, Зб. Русэку, 247) з чэш.robotník ’тс’ (параўн. Басай, Сяткоўскі, SFPS, 14, 5). Гл. таксама Станкевіч, Зб. тв., 1, 32.