płatność

płatnoś|ć

ж. плацеж;

termin ~ci — тэрмін плацяжу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ганара́нт

(лац. honorans, -ntis)

асоба, якая паручаецца за плацеж па вэксалю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пенсіяне́р

(фр. pensionnaire, ад лац. pensio = плацеж)

чалавек, які атрымлівае пенсію.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

prolongíeren vt адтэрмінава́ць (плацеж); прадо́ўжыць (водпуск, пашпарт)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Пе́нсія, пэ́нсія, пэ́нсыя ’штомесячнае грашовае забеспячэнне ў старасці, заработная плата’ (ТСБМ, Яруш., Сл. ПЗБ), ’жалаванне, узнагарода’ (Шпіл.). З польск. pensja, penzja ’сталае гадавое жалаванне, плата’, якое з лац. pēnsio ’ўзнагароджанне, плата, плацеж’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пе́нсія

(лац. pensio = плацеж)

рэгулярнае грашовае забеспячэнне за выслугу гадоў, па інваліднасці і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ганара́т

(лац. honoratus = паважаны)

вэксалядавец, за плацеж па вэксалю якога паручыўся ганарант.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пенсіён

(фр. pension; ад лац. pensio = плацеж)

уст. тое, што і пенсія.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пе́нсія

(лац. pensio = плацеж)

рэгулярнае грашовае забеспячэнне за выслугу гадоў, па інваліднасці і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

COD [ˌsi:əʊˈdi:]

1. (скар. ад cash on delivery, AmE collect on delivery) накладны́ плаце́ж

2. The Concise Oxford Dictionary Каро́ткі о́ксфардскі сло́ўнік (англійскай мовы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)