Lässigkeit f -, -en

1) нядба́йнасць, неаха́йнасць

2) мару́днасць, вя́ласць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Líederlichkeit f -, -en

1) бесталко́васць, неаха́йнасць, нядба́йнасць

2) распу́снасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

abnegacja

ж.

1. неахайнасць;

2. уст. адрачэнне ад чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

На́зма ’нара (лісіная)’ (Мат. Гом.). Няясна; магчыма, звязана з рус. назьми ’гной’, назьми ’звалка гною’, назмить ’угнойваць’, якія выводзяць са спалучэння прыназоўніка на і назоўніка земля (Фасмер, 3, 39, пад назём); магчымая матывацыя — неахайнасць лісінай нары.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

неакура́тнасць ж.

1. (недакладнасць) Únpünktlichkeit f -;

2. (нядбайнасць) Náchlässigkeit f -;

3. (неахайнасць) Líederlichkeit f -, Schlámpigkeit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нечистопло́тность

1. неаха́йнасць, -ці ж.;

2. перен. нячы́стасць, -ці ж.; бру́днасць, -ці ж.; нядобрасумле́ннасць, -ці ж., несумле́ннасць, -ці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zaniedbanie

н.

1. недагляд; нядбайнасць; zaniedbanie służbowe — службовы недагляд;

2. закінутасць; неахайнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Трахаму́ддзе ‘пажыткі’ (Мат. Гом.), ‘малакаштоўныя рэчы’ (Юрч. Вытв.), ‘дробныя прыстасаванні для фізічнай працы’ (баранав., Мілк. Сл.), трахому́цце ‘транты’ (Руб.), сюды ж трахаму́дзіна ‘рызман’ (Юрч. Вытв.), трахаму́джанне, трахаму́дзіца ‘неакуратная работа’, трахаму́дзістасць ‘неахайнасць’, трахаму́дзіць, трахаму́дзіцца ‘рабіць неакуратна’, трахаму́днік ‘абадранец’, трахаму́дный, трахаму́дзістый ‘неахайны’ (Юрч. СНЛ). Параўн. рус. дыял. трахому́дия ‘дэталі, прыстасаванне для ткання’ (СРНГ). Складаныя экспрэсіўныя словы, утвораныя ад траха́ць ‘трэсці’ (гл.), збліжанага са зборным назоўнікам му́ды, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Нуд ’халера, зараза, нуда’ (слонім., Нар. словатв.; Сл. ЦРБ), ’нуда; моташнасць’ (драг., Нар. словатв.), ’сум, маркота’ (Чэрн.), ’неахайнасць’ (Нік. Очерки), нудзь ’нуда, журба, маркота’ (ТС), укр. нуд ’нуда; млоснасць’, рус. нуд ’кароста’. Аддзеяслоўны назоўнік ад нудзіць (гл.); першапачатковае значэнне захавалася, відаць у ну́ддзе ’прымус’ (Нас.), параўн. нуддзю ’прымусам, гвалтам’ (там жа), з якіх натуральным шляхам маглі ўзнікнуць формы нуд, нудзь, параўн. хлуд і хлуддзе, по́скудзь і по́скуддзе і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

няспра́ўнасць ж.

1. (механізма і пад.) Defékt m -(e)s, -e, Stö rung f -, -en, Verságen n -s;

у няспра́ўнасці nicht in Órdnung;

няспра́ўнасцяў не вы́яўлена kéinerlei Schäden kónnten féstgestellt wérden;

2. (неакуратнасць) Únpünktlichkeit f -; Náchlässigkeit f - (неахайнасць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)