ковш
1. (для питья)
2. (мукомольный) кош,
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ковш
1. (для питья)
2. (мукомольный) кош,
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чарэ́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Schöpfer II
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schöpfkelle
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ко́ўшык ’Малая ’Мядзведзіца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разлі́вачны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драгла́йн
(
экскаватар з падвешаным на канатах каўшом, а таксама
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ДРА́ГЛАЙН (
аднакаўшовы экскаватар з гнуткай канатнай сувяззю стралы і каўша. Абсталёўваецца звычайна шагаючым ходам.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сілкава́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для сілкавання.
2. Які забяспечвае чым‑н. неабходным для нармальнага дзеяння, функцыяніравання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Kübel
1) цэ́бар, ка́дка
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)