więzienie
1. турма, астрог;
2. турэмнае
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
więzienie
1. турма, астрог;
2. турэмнае
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Іспата́каць ’зрасходваць, выдаткаваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Féstungshaft
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Gefängnisstrafe
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Untersúchungshaft
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
dożywotni
пажыццёвы;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ве́чнік 1 (арго) ’вязень, асуджаны на пажыццёвае
Вечнік 2 ’вечны мучыцель сялян’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ВЯ́ЗЕНЬ,
асоба, якая знаходзіцца ў зняволенні, зняволены. Тэрмін «вязень» паходзіць ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Gewáhrsam
1) захава́нне
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
confinement
1. турэ́мнае
2. адзіно́та, само́та;
live in confi nement жыць у адзіно́це
3.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)