Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zakrasić
зак.заправіць смятанай; закрасіць; забяліць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
запраўля́цьнесов.
1. (горючим) заправля́ть;
2.кул. заправля́ть, сда́бривать;
1, 2 см.запра́віць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
закра́сіць (заправіць) würzen vt; ánmachen vt;
закра́сіць сала́ту але́ем Salát mit Öl ánmachen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Прытаўчы́, прытувчэ́ ’збіць, пабіць; дабіць’; ’растоўкваць’; ’прыправіць затаўкай’ (ТСБМ, Нас., Шат.; шчуч., свісл., Сл. ПЗБ; ТС; лід., ЛА, 4), пріто́ўкнуты, прытоўкты́ ’заправіць страву растоўчаным здорам’ (драг., Вешт.), прытоўкці́ ’прыправіць’ (ТС). Прэфіксальны дзеяслоў ад таўчы (гл.). Параўн. рус.притоло́чь, укр.притовкти́. У спецыялізаваным значэнні ’заправіць ежу (растоўчаным здорам)’ мае дакладныя адпаведнікі ў бранск.притолкну́ть ’тс’, при́толочка, при́толка ’запраўка (звычайна растоўчаны здор) для супу, вадкай стравы’. Гл. яшчэ за́таўка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыці́рка ’зацірка’ (краснап., ЛА, 4), ’прыбаўка ў страву мукі’ (Нас.), пры́терка ’прыправа, затаўка’, прыте́рть ’прыправіць, заправіць (страву)’ (Растарг.). Ад прыціра́ць ’пераціраць пальцамі’; гл. це́рці.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
запраўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
1.Незак.дазаправіць.
2.Разм. Быць заправілам; кіраваць, верхаводзіць. [Кулацтва] хоча запраўляць у павятовых, валасных і нават гуртковых камітэтах.Пестрак.Усімі справамі запраўлялі мясцовыя памешчыкі, старасты, войты і ваеншчына.«Беларусь».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запра́ўка, ‑і, ДМ ‑праўцы, ж.
1.Дзеяннепаводледзеясл. запраўляць (у 1 знач.) — заправіць, запраўляцца — заправіцца.
2.Разм. Тое, чым запраўляюць страву; заправа, прыправа. Страва без запраўкі. □ Замест мучной запраўкі можна забяліць суп смятанай.«Работніца і сялянка».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пратаўчы́ ’заскварыць’ (воран., Сл. ПЗБ). Прэфіксны дэрыват ад таўчы́ з нявызначанай прыстаўкай пра-, звычайна за‑, параўн. затаўчы́ ’заправіць’; гл. яшчэ затаўка. У аснове слоў, відаць, літ.taukãi ’тлушч, сала’, параўн. тук (гл.).