го́хаць
‘вымаўляць "гох"’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
го́хаю |
го́хаем |
| 2-я ас. |
го́хаеш |
го́хаеце |
| 3-я ас. |
го́хае |
го́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
го́хаў |
го́халі |
| ж. |
го́хала |
| н. |
го́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
го́хай |
го́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
го́хаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
го́хкаць
‘вымаўляць "гох"’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
го́хкаю |
го́хкаем |
| 2-я ас. |
го́хкаеш |
го́хкаеце |
| 3-я ас. |
го́хкае |
го́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
го́хкаў |
го́хкалі |
| ж. |
го́хкала |
| н. |
го́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
го́хкай |
го́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
го́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цо́хкаць
‘вымаўляць "цох-цох"’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цо́хкаю |
цо́хкаем |
| 2-я ас. |
цо́хкаеш |
цо́хкаеце |
| 3-я ас. |
цо́хкае |
цо́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
цо́хкаў |
цо́хкалі |
| ж. |
цо́хкала |
| н. |
цо́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цо́хкай |
цо́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цо́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гмы́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Вымаўляць «гм», выказваючы сумненне, здзіўленне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інтанава́ць
(лац. intonare = гучна вымаўляць)
вымаўляць або выконваць што-н. з якой-н. інтанацыяй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
slur2 [slɜ:] v. глыта́ць ( словы); вымаўля́ць невыра́зна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
грасі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
Вымаўляць гук «р» на французскі манер; картавіць.
[Ад фр. grasseyer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзе́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Вымаўляць афрыкату «дзь» на месцы мяккага «д».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вышэ́птваць
‘гаварыць, вымаўляць што-небудзь вельмі ціха, шэптам; шэптам замаўляць, чараваць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вышэ́птваю |
вышэ́птваем |
| 2-я ас. |
вышэ́птваеш |
вышэ́птваеце |
| 3-я ас. |
вышэ́птвае |
вышэ́птваюць |
| Прошлы час |
| м. |
вышэ́птваў |
вышэ́птвалі |
| ж. |
вышэ́птвала |
| н. |
вышэ́птвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вышэ́птвай |
вышэ́птвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вышэ́птваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
швэ́ркаць
‘гаварыць, вымаўляць што-небудзь і без прамога дапаўнення; сноўдаць; шоргаць, шаркаць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
швэ́ркаю |
швэ́ркаем |
| 2-я ас. |
швэ́ркаеш |
швэ́ркаеце |
| 3-я ас. |
швэ́ркае |
швэ́ркаюць |
| Прошлы час |
| м. |
швэ́ркаў |
швэ́ркалі |
| ж. |
швэ́ркала |
| н. |
швэ́ркала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
швэ́ркай |
швэ́ркайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
швэ́ркаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)