абкружа́ ць , абкру́ жваць , абкружы́ ць гл. акружыць
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абступі́ ць , 1 і 2 ас. адз. не ўжыв. , -ту́ піць; зак. , каго-што.
Акружыць ; ахапіць з усіх бакоў.
Дзеці абступілі казачніка.
Лазняк абступіў возера.
Горад абступілі высокія горы.
|| незак. абступа́ ць , -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акружы́ цца , акружуся, акружышся, акружыцца; зак.
Акружыць сябе кім‑, чым‑н.; стварыць сабе кампанію, акружэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заблакірава́ ць , ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. , каго-што .
Акружыць з усіх бакоў войскамі; асадзіць. Заблакіраваць варожы гарнізон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асадзі́ ць ³, асаджу́ , аса́ дзіш, аса́ дзіць; аса́ джаны; зак.
1. што . Акружыць умацаваны пункт войскам.
А. крэпасць.
А. горад.
2. перан. , каго-што-н. (разм. ).
|| незак. аса́ джваць , -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Абгарня́ ць ’загарнуць’ (Яруш. ), обгорнять ’акружаць, абдымаць, апранаць’ (Булг. ), абгорнути ’акружыць ’ (Нас. гіст. ). Гл. гарнуць .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Атачы́ ць ’акружыць ’ (Гарэц. ). У рускай пашырана на захадзе, укр. оточити , польск. otoczyć ’тс’, чэш. otočiti , славац. otočiť ’акружыць , павярнуць, пакрыць, абвязаць’, славен. otočati ’акружаць’. Дзеяслоў точити засведчаны ў ст.-рус. у значэнні ’гнаць, ездзіць’, аналагічныя значэнні вядомыя сучаснай чэшскай і славацкай мовам, дзе таксама дзеяслоў točiti ўказвае на вакольны, кругавы рух, паварот. Гэта значэнне і было, відаць, першасным для пашыранага цяпер у шэрагу славянскіх моў значэння слова атачыць ’акружыць ’. Улічваючы адзінкавасць беларускага прыкладу, можна меркаваць пра яго запазычаны (відаць, з польскай) характар.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ахіну́ ць , -ну́ , -не́ ш, -не́ ; -нём, -няце́ , -ну́ ць; -ні́ ; -ну́ ты; зак. , каго-што.
1. Агарнуць, ахутаць чым-н.
Хусткай а. дзіця.
2. перан. Акружыць увагай.
Курганы слава ахінула.
А. ласкай.
|| незак. ахіна́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аве́ яць , аве́ ю, аве́ еш, аве́ е; аве́ яў, аве́ яла; аве́ й; аве́ яны; зак. , каго-што.
1. Тое, што і абвеяць .
2. перан. Акружыць , стварыць вакол каго-, чаго-н. атмасферу пашаны (высок. ).
А. славай.
|| незак. авява́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
obskoczyć
зак. kogo акружыць каго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)