dúrchkommen* vi (s)
1) прахо́дзіць, праязджа́ць, прабіра́цца
2) прабі́цца; зве́сці канцы́ з канца́мі; вы́йсці з ця́жкага стано́вішча;
glücklich ~ уда́ла адкруці́цца;
der Kránke wird ~ хво́ры папра́віцца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адкру́чвацца несов.
1. отви́нчиваться, откру́чиваться, отвёртываться;
2. (поворачиваясь) открыва́ться, отвёртываться;
3. (о чём-л. свитом, закрученном) откру́чиваться;
4. (разматываясь, отделяться) отма́тываться;
5. перен. отде́лываться, отвёртываться, отви́ливать;
1-5 см. адкруці́цца;
6. страд. отви́нчиваться, откру́чиваться; отвёртываться; открыва́ться; отма́тываться; см. адкру́чваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отверну́ться
1. (отвинтиться) адкруці́цца, мног. падкру́чвацца;
2. (повернуть своё лицо в другую сторону) адвярну́цца, мног. паадваро́чвацца;
3. (откинуться) адхілі́цца, мног. паадхіля́цца, адхіну́цца, мног. паадхіна́цца;
4. перен. (от кого-, чего-л.) адвярну́цца, мног. паадваро́чвацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wégkommen* vi (s) разм. адыхо́дзіць, сыхо́дзіць, ад’язджа́ць, з’язджа́ць
2) (j-m) прапада́ць (у каго-н. – пра рэчы)
3) адчапі́цца, адкруці́цца, адкара́скацца, адвяза́цца;
gut dabéi ~ лёгка [уда́ла, шчаслі́ва] адчапі́цца;
er kónnte nicht über íhre Tréulosigkeit ~ ён нія́к не мог праба́чыць ёй здра́ды
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)