frasować się

незак.

1. czym засмучацца з-за чаго; бедаваць аб чым;

2. o kogo/co турбавацца, непакоіцца, хвалявацца за каго/што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

absolutnie

1. абсалютна, зусім, цалкам;

absolutnie o czym zapomnieć — зусім (абсалютна) запамятаваць пра што (аб чым);

2. ні ў якім разе; нізавошта

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przyjąć się

przyj|ąć się

зак. прыняцца (аб раслінах);

sadzonka się ~ęła — саджанец прыняўся;

~ął się zwyczaj — увайшло ў звычай; стала традыцыяй

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ubłagać

зак. умаліць, упрасіць;

ubłagać kogo, aby co zrobił — упрасіць каго, каб што зрабіў;

ubłagać znajomych o pożyczkę — упрасіць знаёмых аб пазыцы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

żebrać

незак.

1. жабраваць, пабірацца; старцаваць;

żebrać na dworcu — жабраваць на вакзале;

2. маліць, умольваць, енчыць;

żebrać o litość — маліць аб літасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

зая́ва ж.

1. (пісьмовая просьба) Ántrag m -(e)s, -träge, Gesúch n -(e)s, -e;

зая́ва аб прыёме на пра́цу Bewérbung f -, -en;

зая́ва аб прыёме ў навуча́льную ўстано́ву Bewérbung um éinen Stúdi¦enplatz, Stúdi¦enbewerbung f;

пада́ць зая́ву éinen Ántrag stéllen [éinreichen]; ein Gesúch éinreichen;

забра́ць сваю́ зая́ву séinen Ántrag zurückziehen*;

прыня́ць зая́ву éinen Ántrag entgégennehmen vt;

2. (выказванне, паведамленне) Erklärung f -, -en;

зая́ва для дру́ку Présseerklärung f;

зрабі́ць зая́ву éine Erklärung ábgeben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

хто, каго́, каму́, каго́, кім, (аб) кім, займ.

1. пыт. Абазначае агульнае пытанне аб жывых істотах і пра стан каго-н.

Хто ідзе? Хто гэта? Каго ты прывёў?

2. Ужыв. ў знач. вылучальных або ўказальных займеннікаў: «каторы», «той».

Мала хто ўмеў так бегаць.

Многа зробіць, хто рана ўстане.

3. неазнач. Хто-небудзь, хтосьці (разм.).

Каб хто чуў, што ён гаварыў.

4. адносны. Падпарадкоўвае даданыя дапаўняльныя сказы.

У таго добрыя вынікі, хто стараецца працаваць.

5. адносны. Падпарадкоўвае даданыя дзейнікавыя сказы (пераважна пры наяўнасці ў галоўным сказе суадноснага слова «той»).

Хто пытае — той не блудзіць (прыказка). Хто сам на працы гарыць, той і людзям свеціць (прыказка).

6. адносны. Падпарадкоўвае даданыя азначальныя сказы; па знач. адпавядае слову «каторы».

Сабраліся ўсе тыя, хто разам ваяваў.

7. адносны. У спалучэнні з часціцай «ні» пачынае даданы ўступальны сказ.

Мы яго чакаем, хто б ён ні быў.

8. Ужыв. ў размеркавальным знач. пры супастаўленні членаў сказа і сказаў у знач.: «адно..., другое».

Хто спаў, а хто чытаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

protest

1. [ˈproʊtest]

n.

1) пратэ́ст -у m.

2) апратэстава́ньне n. (вэ́ксаля)

2. [prəˈtest]

v.i.

1) пратэстава́ць

2) пярэ́чыць, не згаджа́цца з пастано́вай

3) апратэсто́ўваць, афіцы́йна заяўля́ць

to protest one’s innocence — урачы́ста заяві́ць аб сваёй няві́ннасьці (у су́дзе)

4) апратэсто́ўваць (вэ́ксаль)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stagger

[ˈstægər]

1.

v.

1) хіста́цца (ідучы́)

2) вага́цца (ад няпэ́ўнасьці)

3) зало́мвацца, паддаваа́цца

4) ашаламля́ць

He was staggered by the news of his friend’s death — Яго́ ашаламі́ла ве́стка аб сьме́рці ся́бра

2.

n.

1) хіста́ньне n.

2) вага́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

від¹, -у, М аб відзе, на віду́, м.

1. Тое, што адкрываецца перад вачамі, перспектыва, а таксама адлюстраванне яе.

В. на мора.

Альбом з відамі Каўказа.

2. Тое, што і выгляд (у 1 знач.).

Спалоханы в. твару.

Стрэльба страціла ўжо былы колер і в.

3. мн., перан. Меркаванні; намер.

Віды на ўраджай.

Віды на будучае.

◊

Паставіць на від каму — зрабіць папераджальную заўвагу, вымову.

|| прым. відавы́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).

Відавыя паштоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)