Тынк ‘пакрыццё паверхні будаўнічых канструкцый’ (ТСБМ, Нас., Байк. і Некр., Касп., Гарэц., Ласт., ТС, Сл. ПЗБ), ‘тынкоўка, раствор для тынкоўкі’ (Сцяшк., Шат., ПСл, Шушк.), ‘матэрыял, якім забіваюць шчыліны ў сцяне’ (Бяльк.), сюды ж тынкава́ць ‘пакрываць тынкоўкай’ (Нас., Ласт., Касп.), тынкова́ць ‘тс’ (ТС): tynkovácʼ ŭ kołočki, u dranku (Арх. Вяр.), тинкова́ти ‘апрацоўваць, выпраўляць паверхню вапнай’ (Горбач, Зах.-пол. гов.), ст.-бел.тынковати ‘тынкаваць’ (1695 г.), тынкованье (тынкоўкай) (1690 г., ГСБМ). Праз польск.tynk ‘тс’, якое з нова-в.-ням.Tünche ‘тынкаванне’, ‘тынкоўка’, а апошняе з лац.tunica ‘скура’, ‘покрыва’, ‘абалонка’. Лацінскае слова, як і ст.-грэч.χιτών ‘хітон, туніка’, былі запазычаны праз фінікійскую мову з арамейск. kittūnā́ < ст.-яўр.kuttṓneth ‘тс’ (Борысь, 659; Брукнер, 589; ЕСУМ, 5, 570).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Únkostenpl выда́ткі, расхо́ды;
auf ~ von j-mфін. на дэ́бет раху́нку, за кошт каго́-н.;
die ~ trágen* не́сці расхо́ды [выда́ткі];
sich in ~ stürzen патра́ціцца, зрабі́ць (вялі́кія) затра́ты;
die ~ bestréiten*пакрыва́ць [апла́чваць] (усе́) выда́ткі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
blemish
[ˈblemɪʃ]1.
n.
1) знак, пля́ма (на це́ле)
2) недахо́п, недагля́д -у m.; хі́ба f.
3) пля́ма f. (мара́льная), га́ньба f.
2.
v.t.
1) пакрыва́ць шна́рамі, пакіда́ць зна́кі
2) псава́ць, пля́міць, га́ньбіць (рэпута́цыю)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
apply
[əˈplaɪ]1.
v.t.
1) наклада́ць, пакрыва́ць, ма́заць
to apply varnish — пакрыва́ць ла́кам
2) ужыва́ць, тарнава́ць
to apply the rule — тарнава́ць пра́віла
3) аддава́цца чаму́; стара́цца, бра́цца
He applied himself to learning French — Ён узя́ўся за вывучэ́ньне францу́скае мо́вы
2.
v.i.
1) тарнава́цца
2) даты́чыць
This rule applies to all — Гэ́тае пра́віла даты́чыць ўсі́х
3) падава́ць зая́ву; прасі́ць
to apply for a job — пада́ць зая́ву на пра́цу
They applied for help — Яны́ прасі́лі дапамо́гі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
supply
I[səˈplaɪ]1.
v.t. -pplied, -pplying
1) дастаўля́ць; забясьпе́чваць
2) пакрыва́ць, вярта́ць
to supply a deficiency — вярта́ць за недахо́п, пакрыва́ць няста́чу
3) задавальня́ць (жада́ньне, патрэ́бы)
4) замяня́ць, папаўня́ць
5) часо́ва заступа́ць
2.
n., pl. -pplies
1) забесьпячэ́ньне, даста́ўка, паста́ўка f.
2) запа́с -у m.
a supply of coffee — запа́сы ка́вы
3) прапанава́ньне n.
supply and demand — прапано́ва і по́пыт
4) часо́вы засту́пнік
5) бюджэ́тныя асыгнава́ньні
•
- in short supply
- in supply
II[ˈsʌpəlli]
adv.
гну́тка, мя́кка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
1. Праводзіць языком па чым‑н., дакранацца языком да каго‑, чаго‑н. [Сабачка] кідаўся да ног, лашчыўся, лізаў рукі, зазіраў у вочы і паціху скавытаў.Няхай.// Падбіраючы языком, есці, піць. [Сабака] лізаў разліты ім кулеш і ад вялікага здавальнення павільваў хвастом.Колас.Гора гараваць — не мёд лізаць.Прыказка.
2.перан. Дакранацца, пакрываць, абдаваць сабой (пра хвалі, полымя і пад.). Пасека была ў агні. Полымя бушавала пад самай лініяй — расцяробам, лізала дол, лезла ўгору па маладым сасонніку.Пташнікаў.За соснамі адгадваўся блізкі праліў, чутно было, як ліжуць гальку хвалі.Лупсякоў.
3.Разм.зневаж. Цалаваць.
•••
Лізаць рукі (ногі, пяткі, боты)каму — уніжацца, падлізвацца, падхалімнічаць перад кім‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фарбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; незак., каго-што.
1.Пакрываць, насычаць фарбай, падвяргаць афарбоўцы. Фарбаваць падлогу. Фарбаваць тканіны. □ Дзяўчаты ў камбінезонах і ў спяцоўках паспешліва і любоўна фарбавалі асвятляльныя мачты.Карпаў.[Хлопчык:] — Глянь, хто гэта туды [на дах] узлез? Што ён робіць? [Маці:] — Маляр. Дах фарбуе, каб не цёк.Гарбук.// Надаваць колер, афарбоўку. Фарбуе сонца ліст асіны, а ў сэрцы радасць і вясна. Дзень добры, родная краіна! Дзень добры, Беларусь мая!Машара.Чырвоная прозалаць захаду фарбавала не толькі край неба, але і ўсё наваколле ў мяккі ружовы колер прадвесня.Сабаленка.