Разм. Абрывак, абрэзак; асобная частка (тканіны, адзення, скуры і пад.). Максім Ус адной рукою адцягнуў.. [Івана] за свіран, перавязаў рану шкуматом кужэльнай кашулі.Грахоўскі.Да самай ночы, грызучыся між сабой, .. [шкуру] цягалі, рвалі на шкуматы сабакі.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штрыхо́ўка, ‑і, ДМ ‑хоўцы, ж.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. штрыхаваць.
2. Штрыхі, нанесеныя на што‑н.; заштрыхаванае месца. // Спосаб выканання мастацкіх твораў (звычайна малюнкаў). Нязначная частка прац [Філіповіча] намалявана адным контурам або суцэльнай штрыхоўкай тушшу без ужывання колеру.Шматаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бюджэ́тм. Háushalt m -(e)s, -e, Budget [byd´ʒe:] n -s, -s; Etat [e´ta:] m -s, -s, Háushaltsplan m -(e)s, -pläne;
дахо́дная ча́стка бюджэ́туÉinnahmeteil im Háushalt;
расхо́дная ча́стка бюджэ́туÁusgabenteil im Háushalt;
бездэфіцы́тны бюджэ́т defizítloser Háushalt;
вае́нны бюджэ́т Rüstungshaushalt m;
дзяржа́ўны бюджэ́т Stáatshaushalt m;
зго́дна з бюджэ́там etatmäßig [e´tɑ:-];
адлі́чваць у бюджэ́т an den Háushalt ábführen;
паступа́ць у бюджэ́т in den Háushalt éingehen;
зацвярджа́ць бюджэ́т Háushalt bewílligen;
скарача́ць бюджэ́т Háushalt kürzen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Мякша́ ’насенная частка гарбуза’ (маст.), ’мякаць мяса’ (лід., Сл. ПЗБ). Да мяккі (гл.). Аб суфіксе ‑ш‑α гл. Сцяцко, Афікс. наз., 76.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вала́н ’шырокая ці вузкая прысабраная частка спадніцы’ (КЭС, Інстр. I). Праз польск.wolant ’тс’ < франц.volant, якое да voler ’лётаць’ (Брукнер, 630).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ветра- ’першая частка складаных слоў: ветраапыленне, ветраахоўны, ветрарухавік, ветрасілавы, ветраўлоўнік, ветраходзік і інш.’ (КТС, БРС), якая адпавядае па значэнню слову ве́цер (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паднадо́лак ’падбіўка’ (Касп., Сл. ПЗБ), ’ніжняя частка, якую падрубліваюць’ (Інстр. I, Сцяшк. Сл.). З пад‑, на-, дол з суф. ‑ак. Параўн. падол.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пазвано́к ’састаўная частка пазваночніка чалавека і некаторых жывёл’ (ТСБМ). Рус.позвоно́к ’тс’. Паводле Фасмера (3, 303), звязана чаргаваннем галосных з звяно (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перажабе́ць ’перастаяць (аб малаку, тварагу) у печы’ (Ян.). З ⁺перажыбе́ць, якое да пера- (гл.), а другая частка — да літ.žìbinti ’паліць, запальваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
dola
dol|a
ж.
1. доля; лёс;
gorzka ~a — горкая доля;
2.разм. доля; частка;
każdy otrzymał swoją ~ę — кожны атрымаў сваю долю
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)