Ву́злаўя ’перадок у возе’ (дзярж., Нар. сл.). Гл. вузгалаўе.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вуры́ць ’апетытна есці, гучна сёрбаючы’ (полац., Нар. сл.). Гукапераймальнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лату́ты ’ласункі, прысмакі’ (слаўг., Нар. словатв.). Да лантуты (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Ледзіна́, міёр. лідзіна ’льдзіна’ (Нар. словатв.). Да лёд (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ле́кач ’палахлівец’ (пін., Нар. лекс.). Да ляк 1> (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лубе́ц ’залубянелая аўчына’ (Нар. Гом.). Да луб1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лы́хта ’балбатуха, пляткарка’ (дзярж., Нар. сл.). Да лы́хтаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лы́хтаць ’пляткарыць’ (дзярж., Нар. сл.). Да ла́хаць, ла́хтаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Наластава́ць ’накласці’ (любан., Нар. словатв.). Да лашт, лаштаваць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Нашалдзіцца, нашалдітысь ’набалбатацца’ (драг., З нар. сл.). Гл. шалдзіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)