ДЫКАРЫЁН (ад ды... + грэч. karyon арэх, ядро арэха),
клетка грыба, якая мае збліжаныя, але не злучаныя паміж сабой гаплоідныя мужч. і жан. ядры. Узнікае пры палавым працэсе ў аскаміцэтаў (гл.Сумчатыя грыбы) і базідыяльных грыбоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАРАЛЕ́ЛЬ НЯБЕ́СНАЯ, сутачная паралель,
малы круг нябеснай сферы, плоскасць якога паралельная плоскасці нябеснага экватара. Уяўляе сабой шлях, які праходзіць пункт нябеснай сферы (за выключэннем полюсаў свету) з прычыны бачнага сутачнага вярчэння сферы вакол восі свету.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аспарагі́навы
(ад гр. asparagos = спаржа)
які ўяўляе сабой амінакіслату, што ўваходзіць у склад бялкоў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пастарэ́ль
(фр. pastourelle)
жанр лірыкі трубадураў, які ўяўляе сабой дыялог паміж рыцарам і пастушкай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
філапо́дыі
(ад гр. phyle = від + -подыі)
ніцепадобныя, не злучаныя паміж сабойпсеўдаподыі некаторых саркодавых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
абрэ́зак, ‑зка, м.
Непрыдатны кавалак, які астаўся пасля разрэзвання чаго‑н. Абрэзак шкла. □ Ля рашоткі дзеці раяцца і, захапіўшы з сабой абрэзкі аполкаў, зноў залазяць у падвал.Гарбук.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
невінава́ты, ‑ая, ‑ае.
Які не мае за сабой віны; які не мае дачынення да злачынства. Суд, які слухаў справу Засуліч, прызнаў яе невінаватай і вынес апраўдальны прыгавор.Мехаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэўваенсаве́т, ‑а, М ‑веце, м.
Гіст. Рэвалюцыйны ваенны савет, які існаваў з 1918 па 1934 г. і ўяўляў сабой калегію Народнага камісарыята па ваенных і марскіх справах СССР.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
само́гл. caм;
◊
гэ́та гаво́рыць само́ за сябе́ das spricht für sich selbst;
само́сабо́й зразуме́ла es verstéht sich von selbst
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Прапорцыя ’суаднесенасць частак паміж сабой’ (ТСБМ). Ст.-бел.пропорция (препорцыя) XVII ст. < ст.-польск.proporcyja (Булыка, Лекс. Запазыч., 154). Сучаснае беларускае з рус.пропо́рция ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 78), якое, відаць, праз польск.proporcja з лац.prōportiō ’суаднесенасць’ (гл. Фасмер, 3, 376. з літ-рай).