грубе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; незак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Станавіцца грубым, страчваць мяккасць. Рукі грубеюць. // Станавіцца рэзкім, гучным, непрыемным (пра голас). Голас грубее.
2. Страчваць далікатнасць, рабіцца менш культурным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
соверша́ться
1. (происходить) адбыва́цца; (случаться) здара́цца;
2. (делаться) рабі́цца; учыня́цца; (осуществляться) здзяйсня́цца, ажыццяўля́цца; (сбываться) збыва́цца;
3. страд. рабі́цца; чыні́цца, учыня́цца; твары́цца, вытвара́цца, право́дзіцца; здзяйсня́цца, ажыццяўля́цца; выко́нвацца; вяршы́цца; заключа́цца; афармля́цца; спраўля́цца; адпраўля́цца; см. соверша́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Става́ць ‘з’яўляцца’ (Ласт., Сл. ПЗБ), ‘быць дастатковым, хапаць’ (ТСБМ, Бяльк., Сл. ПЗБ, ТС). Укр. става́ти(ся) ‘станавіцца, рабіцца; хапаць’, рус. дыял. става́ть ‘тс’, ц.-слав. ставати ‘станавіцца’, польск. stawać ‘уставаць, падымацца на ногі; затрымлівацца’, чэш. stávat se ‘станавіцца, рабіцца, здарацца’. Паводле Борыся (576), прасл. *stavati ‘затрымлівацца; падымацца’, шматкратны дзеяслоў ад *stati (гл. стаць).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сі́веркі мн. л. ‘цыпкі’: сі́веркі ўсыпалі ногу (Куч.). Ад сівераць ‘рабіцца шурпатым, трэскацца (пра скуру)’, гл. сівер.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сшарэ́ць
1. (рабіцца шэрым) grau wérden, vergráuen vi (s);
2. безас. (падыход змроку) dämmern vi, dúnkel wérden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вяза́ться
1. вяза́цца;
2. страд. вяза́цца, рабі́цца; см. вяза́ть 2;
◊
де́ло не вя́жется спра́ва не кле́іцца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
проде́лыватьсяII несов., страд.
1. (выполняться) прарабля́цца; право́дзіцца;
2. (о фокусах, штуках) рабі́цца, вырабля́цца, вытвара́цца; пака́звацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
toughen
[ˈtʌfən]
1.
v.t.
узмацня́ць, рабі́ць цьвярдзе́йшым, больш трыва́лым
2.
v.i.
мацне́ць; цьвярдзе́ць, рабі́цца больш трыва́лым
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
milden
[ˈmaɪldən]
1.
v.t.
рабі́ць лагадне́йшым, слабе́йшым, цяпле́йшым
2.
v.i.
лагадне́ць, рабі́цца цяпле́йшым, не такі́м мо́цным
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сіне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; незак.
1. Рабіцца сінім.
С. на холадзе.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Віднецца (пра што-н. сіняе).
У жыце сінеюць васількі.
|| зак. пасіне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е (да 1 знач.); наз. пасіне́нне, -я, н.
Купацца да пасінення (пакуль не змерзнеш; разм.) і ссіне́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)