мизи́нец ме́зенец, -нца м.; ме́зены па́лец;

не сто́ит мизи́нца перен. не ва́рты ме́зенца (ме́зенага па́льца);

с мизи́нец, на мизи́нец з ме́зенец (з ме́зены па́лец), на ме́зенец (на ме́зены па́лец);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

góttsjämmerlich

1. a ва́рты жа́лю, убо́гі

2. adv стра́шна, жахлі́ва;

sich ~ fühlen адчува́ць сябе́ зусі́м дрэ́нна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Púlver [-fər-] і [-vər-] n -s, -

1) парашо́к

2) по́рах;

kéinen Schuss ~ wert sein ні гро́ша не ва́рты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wert a

1) дарагі́; мі́лы

2) ва́рты;

das ist nicht der Mühe ~ гэ́та не ва́рта намага́нняў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

штрых, ‑а, м.

1. Тонкая, кароткая лінія, рыска (малюнка, чарцяжа, партрэта, карціны і пад.). [Рамір] адбегся ад планшэта, .. шырока ўзмахнуў рукой; Вера ведала, што ён зрабіў першы штрых. Асіпенка.

2. перан. Асобны момант, характэрная рыса, падрабязнасць чаго‑н. Варты ўвагі і некаторыя штрыхі, што характарызуюць паасобныя асаблівасці даўніх народных звычаяў паўночнага Палесся. Ліс. Байку Крапівы жывіла жыццё, канкрэтная рэчаіснасць — яна давала не толькі тэмы, вобразы, але асобныя штрыхі, дэталі. Гілевіч.

[Ням. Strich.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

worthy

[ˈwɜ:rðI]

1.

adj.

1) го́дны, ва́рты

a worthy cause — ва́ртая намага́ньняў спра́ва

2) які́ заслуго́ўвае

2.

n.

славу́тасьць, выда́тнасьць f.

•

- worthy of

- worthy of praise

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Тускно́та ‘маркота, смутак, сум’ (Байк. і Некр., Адм.). Ранняе запазычанне з польск. tęsknota ‘туга, смутак, журба’, пра што сведчыць замена другаснага насавога на у (Булыка, Выбр. пр., 122) < *tъskn‑ota < *tъsknъ ‘смутны, журботны, тужлівы’, ‘варты жалю, мізэрны’ (гл. папярэдняе слова), што дало натуральным шляхам прыметнік ckny ‘тс’. Ст.-польск. tesknić sobie ‘быць у роспачы, засмучаным’, дзе пазней пад уздзеяннем ‑n‑ галосны гук ‑e‑ стаў насавым гукам > tęsknić (Борысь, 632), магчыма, было крыніцай ст.-бел. тескнети ‘тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

zaufanie

zaufani|e

н. давер;

godny ~a — варты даверу;

powiedzieć w ~u — сказаць па сакрэце;

mąż ~a — давераная асоба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Pfífferling m -s, -e

1) бат. лісі́чка

2) разм. дро́бязь;

◊

kéinen ~ wert sein ≅ не ва́рты ні граша́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

подмётка ж.

1. (действие) падмята́нне, -ння ср.; см. подмета́ть​I;

2. (часть подошвы) падно́сак, -ска м.;

◊

в подмётки не годи́тся падно́ска не ва́рты;

на ходу́ подмётки рвёт на хаду́ падно́скі адрыва́е.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)