Рассу́рываць ’раскідываць, выдаваць, траціць’ (Нас.). Да сур ’смецце’ (гл.), параўн. распасо́рыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

По́ценко ’танкавата’ (Нас.). Ад по- (гл.) і цепка (гл.), як поцемно, поцесна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

По́цесна ’цеснавата’ (Нас.). Ад по- (гл.) і цесна (гл.), як поценко, поцемно.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пралі́к ’памылка пры лічэнні’ (Нас.). Зваротны дэрыват ад пралічыцца < польск. przeliczyć się.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Праняха́ць ’пусціць на шармака. прапусціць удалы момант, выпадак’ (Нас.). Гл. няхаць, няхаіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Праслі́чны ’прыгожы’ (Нас.). З пра і слічны (гл.), параўн. польск. pześliczny ’прыгожанькі’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Про́спа ’абуджэнне ад сну’ (Нас.). Аддзеяслоўны дэрыват з суф. ‑а ад праспаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Молка ’малаццё ў млыне’ (Нас.), рус. смал. молка ’тс’. Рэгіяналізм. Да малоць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мура́ль ’муляр’ (Гарб., Нас.). Да му́ляр (гл.). Распадабненне рр > рл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мялі́ць ’бяліць вапнай’ (Нас.). Кантамінацыйнае ўтварэнне з мел ’вапна’ і бялі́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)