Разм. Кабан, хворы на трыхінелёз. А падкаціўся [Адась] да Адэлінага бацькі тым, што добра знаўся па свіннях і ніколі, бывала, не купіць крупчака ці з другой якой хваробаю.Гурскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ailing[ˈeɪlɪŋ]adj.fml
1.хво́ры, хвараві́ты;
an ailing child хвараві́тае дзіця́
2. які́ ма́е прабле́мы;
an ailing economy хво́рая экано́міка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
сібірая́звавы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да сібірскай язвы. Сібіраязвавая эпідэмія.// Які служыць для лячэння сібірскай язвы, засцерагае ад яе. Сібіраязвавая сываратка. Сібіраязвавая прышчэпка.
2.Хворы на сібірскую язву. Сібіраязвавыя жывёліны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
süchtigaхво́ры; апанта́ны хвараві́тай стра́сцю (напр., да наркотыкаў)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
béttlägeriga пасце́льны хво́ры;
~ wérden зле́гчы (з прычыны хваробы)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
hérzkrankhérzleidendaхво́ры на сэ́рца, які́ ма́е хво́рае сэ́рца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
rótziga
1) саплі́вы
2) мед.хво́ры на сап
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
hypochondriac
[,haɪpoʊˈkɑ:ndriæk]1.
n.
гіпахо́ндрык -а m., хво́ры на гіпахо́ндрыю
2.
adj.
гіпахандры́чны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
paranoiac
[,pærəˈnɔɪæk]1.
n.
парано́ік -а m.; хво́ры на парано́ю
2.
adj.
паранаі́чны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ДЭРМАТАМІЯЗІ́Т (ад дэрмата... + міязіт),
сістэмнае пашкоджанне папярочна-паласатай і гладкай мускулатуры з парушэннем рухальнай функцыі, а таксама скуры, пераважна на адкрытых участках цела. Вял. значэнне ва ўзнікненні хваробы надаецца алергічным і аўтаімунным механізмам: Д. бывае вострым (ліхаманка з дрыжыкамі, хутка парастае генералізаванае пашкоджанне шкілетнай мускулатуры), падвострым (цячэнне хваробы маруднае) і хранічным. Прыкметы: пашкоджанне шкілетных мышцаў (хворы не можа самастойна ўставаць, садзіцца, падняць нагу, трымаць прадмет у руцэ, падае пры хадзе), парушаецца глытанне, на адкрытых участках скуры развіваецца эрытэма, ацёк, вузельчыкі, пухіркі, кровазліццё, узмацненне ці аслабленне пігментацыі, пачырваненне скуры (найчасцей вакол вачэй, носа, на шчоках), развіваецца сухасць скуры, ломкасць пазногцяў, выпаданне валасоў. Лячэнне: агульнаўмацавальная і дэзінтаксікацыйная тэрапія, гарманальныя прэпараты, імунасупрэсары.